كتاب الهى فرا مى‌خوانيد، در حالى كه آن لشكريان يا در موضع كفر و انكار حق هستند يا بيعت كنندگانى كه از بيعت خويش دست برداشته‌اند.
٩٣٩. پاسخ امام حسين (ع) به شمر مَن هَذَا؟ كَأنَّ شِمرَ بنَ ذِى الجَوشَنِ؟! يَابنَ راعِيَةِ المِعزى‌! أَنتَ أَولَى بِهَا صَلِّياً! لاتَرمِهِ، فَانِّى اكرَهُ ان ابَدَأَهُم. (فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٤٦٤)
(شمر با غرور فرياد زد: اى حسين (ع)! آيا پيش از قيامت به آتش دنيا شتافتى؟!)
(امام (ع) فرمود:) «اين كيست؟ گويا شمر باشد؟!» (عرض كردند: خدا سامانت دهد، آرى خود اوست.)
فرمود: «اى فرزند بزچران! اين تويى كه به چشيدن آتش دوزخ سزاوارى»! (مسلم بن عوسجه عرض كرد: اى فرزند رسول خدا (ص) فدايت شوم، آيا اجازه مى‌دهى اين فاسق را- كه از بزرگ‌ترينِ ستمگران است- تير افكنم؟ او در تيررس من است تيرم به خطا نمى‌رود.)
امام (ع) فرمود: «او را نزن، نمى‌پسندم آغازگر جنگ باشم».
١٢٠. ايجاد جنگ روانى و تبليغات عليه دشمن‌ ٩٤٠. جواز جنگ روانى عليه دشمن‌ فَمَنِ اعْتَدَى‌ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى‌ عَلَيْكُمْ. (بقره/ ١٩٤)
امام على (ع): پس اگر كسى به شما تعدى كرد، به مانند او بر وى تعدى كنيد.
وَاللَّهَ اللَّهَ فِي الْجِهَادِ بِأَمْوَالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ وَ أَلْسِنَتِكُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ. (نهج‌البلاغه، نامه ٤٧، بند ٦)
خداى را، خداى را، درباره جهاد در راه خدا، با مال و جان و زبانهاتان.
توضيح: دلايل جواز جنگ روانى علاوه بر سيره پيامبر (ص) و امامان (ع) مقابله به مثل و امر به جهاد با زبان (فرهنگى) است.
٩٤١. پيروزى رسول خدا (ص) به واسطه رعب‌ عَن ابن عَبّاس قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى اللَّه عليه و آله: اعطِيتُ خَمساً لَمْ يُعطِهَا احَدٌ قَبلى: جُعِلَتْ لِىَ الارضُ مَسجداً وَ طَهوراً، وَ نُصرتُ بِالرُّعبِ، وَ احَلّ لِى المُغنُم، وَ اعطِيتُ جَوامِعَ الكَلِم، وَ اعطِيتُ الشَّفَاعَةَ. (بحارالانوار/ ٩٧، ٥٥، ح ٥)