عَن عَلىٍّ (ع): انَّ رَسُولُ اللَّهِ (ص): اعْطى يَهُودَ خَيْبَر عَلَى الشّطْرِ، فَكَانَ يَبعَثُ عَلَيهِم مَن يَخرُصُ عَلَيهِم وَ يَأمُرُهُم انْ يَبقى لَهُم مَا يَأكُلُونَ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٤، ح ١٢٦٠٠)
على (ع) فرمود: پيغمبر خدا (ص) (زمين‌هاى خيبر را) در اختيار اهالى آنجا نهاد به نصفه كارى، و كسى مى‌فرستاد تا براى ايشان تخمين مى‌زد و به مامورين تخمين دستور مى‌داد كه آنچه را مى‌خورند، براى آنها باقى گذارد (به حساب نياورد).
عَنْ أَبِي بُرْدَةَ بْنِ رَجَاءٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) كَيْفَ تَرَى فِي شِرَاءِ أَرْضِ الْخَرَاجِ قَالَ وَ مَنْ يَبِيعُ ذَلِكَ هِيَ أَرْضُ الْمُسْلِمِينَ قَالَ قُلْتُ يَبِيعُهَا الَّذِي هِيَ فِي يَدِهِ قَالَ وَ يَصْنَعُ بِخَرَاجِ الْمُسْلِمِينَ مَا ذَا ثُمَّ قَالَ لَا بَأْسَ اشْتَرَى حَقَّهُ مِنْهَا وَ يُحَوَّلُ حَقُّ الْمُسْلِمِينَ عَلَيْهِ وَ لَعَلَّهُ يَكُونُ أَقْوَى عَلَيْهَا وَ أَمْلَأَ بِخَرَاجِهِمْ مِنْهُ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١٥٥، ح ٢٠١٩٧؛ تهذيب الاحكام، ٧/ ١٥٥)
«ابوبرده» گويد: به امام صادق (ع) گفتم: نظر شما در مورد خريدارى زمين خراج چيست؟
فرمود: چه كسى جرات مى‌كند آن را بفروشد؟ آن زمين از همه مسلمان‌ها است.
گويد: عرض كردم: همان كه زمين در اختيارش هست آن را مى‌فروشد.
فرمود: پس بار خراجى كه بايد به مسلمين پرداخته شود چه مى‌كند؟ سپس فرمود: اشكالى ندارد كه حق خودش در آن زمين را از او بخرد و حق مسلمان‌هاى ديگر را بر گردن او (فروشنده) بگذارد. و شايد اين كه مى‌خرد، توانش بر آبادسازى آن بيشتر باشد و در نتيجه خراج آن را از آن ذمى بيشتر بپردازد.
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) عَنِ الشِّرَاءِ مِنْ أَرْضِ الْيَهُودِ وَ النَّصَارَى فَقَالَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ قَدْ ظَهَرَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) عَلَى أَهْلِ خَيْبَرَ فَخَارَجَهُمْ عَلَى أَنْ يَتْرُكَ الْأَرْضَ فِي أَيْدِيهِمْ يَعْمَلُونَهَا وَ يَعْمُرُونَهَا فَلَا أَرَى بِهَا بَأْساً لَوْ أَنَّكَ اشْتَرَيْتَ مِنْهَا شَيْئاً وَ أَيُّمَا قَوْمٍ أَحْيَوْا شَيْئاً مِنَ الْأَرْضِ وَ عَمِلُوهَا فَهُمْ أَحَقُّ بِهَا وَ هِيَ لَهُمْ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١٥٦، ح ٢٠١٩٨؛ وسائل الشيعه، ١٧/ ٣٦٨)
«محمد بن مسلم» گويد: از امام صادق (ع) پرسيدم: خريدارى كردن از زمين يهود و نصارى چگونه است؟ فرمود: اشكالى ندارد؛ پيغمبر خدا (ص) وقتى بر مردمى كه در خيبر بودند پيروز شد، با آنان قرارداد بست كه زمين‌هايشان را در اختيارشان گذارد كه بر رويش كار كنند و آبادش كنند و خراج بپردازند. پس من هم اشكالى نمى‌بينم كه تو مقدارى از آن زمين را بخرى و بر