و روز جنگ احد باز به ميدان جنگ آمد. پيغمبر خدا (ص) او را نفرين كرد كه نجات نيابد، و به اسارت مسلمين درآمد. وى ديگربار، سخن پيشين خود را تكرار كرد كه: من نان‌خور فراوان دارم. بر من منت گذار! پيغمبر اكرم (ص) فرمود: بر تو منت گذاشتم كه به مكه بازگردى و به انجمن‌هاى قريش بروى و بگويى محمد را ريشخند كردم؟! مؤمن از يك سوراخ، دوبار گزيده نمى‌شود! و به دست خودش او را كشت.
٧٩٣. تهديد اسيرانى كه قصد خيانت دارند وَإِن يُرِيدُوا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّهَ مِن قَبْلُ فَأَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ. (انفال/ ٧١)
و اگر بخواهند به تو خيانت كنند، پيش از اين [نيز] به خدا خيانت كردند؛ [و خدا تو را] بر آنان مسلط ساخت و خدا داناى حكيم است.
توضيح: اين آيه اشاره به اسيران آزاد شده جنگ بدر دارد، كه اگر مجدد به نبرد با پيامبرخدا (ص) اقدام كنند، به خداوند خيانت كردند.
٩٢. اسير دشمن شدن‌ ٧٩٤. به اسارت درآمدن رزمندگان قبل از ناتوانى كامل‌ عَن السّكونى، عَن جَعفر، عَن ابيه، عَن آبائه (ع) قالَ: بَعَث رَسولُ اللَّه (ص) بِالرّايَة وَ بَعَث مَعَها نَاساً فَقَال النّبىّ (ص): مَنِ اسَتُوسِر «استُأسِر» بِغَير جَراحَةٍ مُثَقلة فَليسِ مِنّى. (وسائل الشيعه، ج ١٥، ص ٨٦، ح ٢٠٠٤١)
«سكونى» روايت كرده از امام صادق (ع) از قول پدرش، او نيز از قول پدرانش- درود خدا بر آنان باد- فرمود: پيغمبر خدا (ص) على (ع) را با پرچم مخصوص جنگ، روانه كرد و به همراه وى چند تن فرستاد و به آن‌ها فرمود: هركه بدون برداشتن زخمى گران، تن به اسارت دشمن بدهد از ما نيست! عَلى بنِ الحُسين، عَن ابيه، عَن عَلّى (عليهم السلام) قالَ: لَمّا بَعَثَ رَسوُل اللَّهُ (صلى اللَّه عليه و آله) بِالرّايَة مَعِى، بَعَثَ مَعِى نَاساً، فقالَ لَهُم رَسولُ اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله): مَنِ استُأسِر مِن غَيرِ جَراحةٍ مُثقلةٍ فَلَيس مِنّا). (مستدرك الوسائل، ج ١١، ح ١٢٤٥١، ص ٧٠)