٤٠١. شيوه تبيين حق‌ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ الَّذِينَ وَرَاءَكَ بَعَثُوكَ رَائِداً تَبْتَغِي لَهُمْ مَسَاقِطَ الْغَيْثِ فَرَجَعْتَ إِلَيْهِمْ وَ أَخْبَرْتَهُمْ عَنِ الْكَلَإِ وَ الْمَاءِ فَخَالَفُوا إِلَى الْمَعَاطِشِ وَ الَمجَادِبِ مَا كُنْتَ صَانِعاً قَالَ كُنْتُ تَارِكَهُمْ وَ مُخَالِفَهُمْ إِلَى الْكَلَإِ وَ الْمَاءِ فَقَالَ ع فَامْدُدْ إِذاً يَدَكَ فَقَالَ الرَّجُلُ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَطَعْتُ أَنْ أَمْتَنِعَ عِنْدَ قِيَامِ الْحُجَّةِ عَلَيَّ فَبَايَعْتُهُ وَ الرَّجُلُ يُعْرَفُ بِكُلَيْبٍ الْجَرْمِيِّ.
(نهج‌البلاغه، خطبه ١٧٠)
امام على (ع): (در آستانه جنگ جمل، در سال ٣٦ ه، گروهى از اعراب، كليب جَرمى را جهت آگاهى از حقيقت و علل جنگ با ناكثين، به نمايندگى نزد حضرت امير (ع) فرستادند. امام به گونه‌اى با او سخن گفت كه حقيقت را دريافت و با امام بيعت كرد.) به راستى، در نظر تو، اگر كسانى كه پس پشت تواند، روزى به جلودارى خويش به جست و جوى تالابها مى‌فرستادندت و تو در بازگشت، از نقاطى با خبرشان مى‌كردى كه آب و گياه يافته‌اى، و آنان به مخالفت با تو، راهى سرزمين‌هاى خشك و تشنگى‌زا مى‌شدند، تو چه مى‌كردى؟
آن مرد گفت: رهاشان مى‌كردم و خود به سرزمينى روى مى‌آوردم كه داراى آب و گياه باشد.
حضرت فرمود: پس براى بيعت دست پيش آر! كليب جرمى گفت: به خدا سوگند چونان برهان روشنى بر من اقامه شد، كه خوددارى نتوانستم و بيعت كردم.
٤٠٢. نكوهش بى‌طرفى و بى‌تفاوتى نسبت به حق‌ خَذَلُوا الْحَقَّ وَ لَمْ يَنْصُرُوا الْبَاطِلَ. (نهج‌البلاغه، حكمت ١٢)
امام على (ع): حق را خوار نمودند و به باطل هم يارى نرساندند.
٤٠٣. كشتگان حق در بهشت و كشتگان باطل در جهنم‌ أَلَا وَ مَنْ أَكَلَهُ الْحَقُّ فَإِلَى الْجَنَّةِ وَ مَنْ أَكَلَهُ الْبَاطِلُ فَإِلَى النَّارِ (نهج‌البلاغه، نامه ١٧)
آگاه باش، هر كس در راه حق كشته شد، راهى بهشت شده است، و هر كس قربانى باطل شد، راهى جهنم است.