توبه كنند براى آنان بهتر است، و اگر روى برتابند، خدا آنان را در دنيا و آخرت عذابى دردناك مى‌كند، و در روى زمين يار و ياورى نخواهند داشت.
وَمِنْهُم مَن يَقُولُ ائْذَن لِي وَلَا تَفْتِنِّي أَلَا فِي الْفِتْنَةِ سَقَطُوا وَإِنَّ جَهَنَّمَ لُمحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ. (توبه/ ٤٩)
و از آنان كسى است كه مى‌گويد: مرا [در ماندن‌] اجازه ده و به فتنه‌ام مينداز. هش دار، كه آنان خود به فتنه افتاده‌اند و بى‌ترديد جهنّم بر كافران احاطه دارد.
لَقَدِ ابْتَغَوُاالْفِتْنَةَ مِن قَبْلُ وَقَلَّبُوا لَكَ الْأُمُورَ حَتَّى‌ جَاءَ الْحَقُّ وَظَهَرَ أَمْرُاللّهِ وَهُمْ كَارِهُونَ. (توبه/ ٤٨)
در حقيقت پيش از اين [نيز] در صدد فتنه‌جويى برآمدند و كارها را بر تو وارونه ساختند تا حق آمد و امر خدا آشكار شد؛ در حالى كه آنان ناخشنود بودند.
٣٣١. جاسوسى منافقان براى دشمنان‌ لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ. (توبه/ ٤٧)
اگر با شما بيرون آمده بودند جز فساد براى شما نمى‌افزودند و به سرعت خود را ميان شما مى‌انداختند و در حق شما فتنه‌جويى مى‌كردند و در ميان شما جاسوسانى دارند [كه‌] به نفع آنان [اقدام مى‌كنند] و خدا به [حال‌] ستمكاران داناست.
يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَإِن يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِكُمْ وَلَوْ كَانُوا فِيكُم مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا. (احزاب/ ٢٠)
اينان (منافقان) [چنين‌] مى‌پندارند كه دسته‌هاى دشمن نرفته‌اند، و اگر دسته‌هاى دشمن بازآيند آرزو مى‌كنند: كاش ميان اعراب باديه‌نشين بودند و از اخبار [مربوط به‌] شما جويا مى‌شدند، و اگر در ميان شما بودند، جز اندكى جنگ نمى‌كردند.
٣٣٢. پيمان شكنى از خصلت‌هاى بارز منافقان‌ وَلَقَدْ كَانُوا عَاهَدُوا اللَّهَ مِن قَبْلُ لَا يُوَلُّونَ الْأَدْبَارَ وَكَانَ عَهْدُ اللَّهِ مَسْؤُولًا. (احزاب/ ١٥)
با آنكه قبلًا با خدا سخت پيمان بسته بودند كه پشت [به دشمن‌] نكنند، و پيمان خدا همواره بازخواست دارد.
٣٣٣. نارضايتى منافقان از پيروزى پيامبر (ص) و خوشحالى از شكست او إِن تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَإِن تُصِبْكَ مُصِيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنَا أَمْرَنَا مِن قَبْلُ وَيَتَوَلَّوْا وَهُمْ فَرِحُونَ. (توبه/ ٥٠)