فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٢٨
١٥. جهاد، برترين اعمال بعد از نماز عَن ابى عبدالله (ع) قال: الجَهادُ أَفضَلُ الأَشياءِ بَعدَ الفَرائِض. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١٣، ح ١٩٩٠٩)
از امام صادق (ع) روايت شده است: با فضيلتترين اعمال بعد از نمازهاى پنج گانه واجب جهاد است.
عَنْ مَنْصُورِ بْنِ حَازِمٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) أَيُّ الْأَعْمَالِ أَفْضَلُ قَالَ الصَّلَاةُ لِوَقْتِهَا وَ بِرُّ الْوَالِدَيْنِ وَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ (وسائل الشيعه ١٥/ ١٩ ح ١٩٩٢٨؛ الكافى ٢/ ١٥٨؛ بحار ٩٧/ ١٠)
«منصور بن حازم» مىگويد: به امام صادق (ع) عرض كردم: با فضيلتترين اعمال كدام است؟
فرمود: نماز در وقت خودش، نيكى به پدر و مادر، و جهاد در راه خدا.
١٦. جهاد، سياحت امت پيامبر (ص)
عَنْ عُثَمانَ بْنِ مَظْعُونٍ قَالَ قُلْتُ لِرَسُولِ اللَّهِ (ص) إِنَّ نَفْسِي تُحَدِّثُنِي بِالسِّيَاحَةِ وَ أَنْ أَلْحَقَ بِالْجِبَالِ فَقَالَ يَا عُثَمانُ لَاتَفْعَلْ فَإِنَّ سِيَاحَةَ أُمَّتِي الْغَزْوُ وَ الْجِهَادُ. (وسائل الشيعه ١٥/ ١٧، ح ١٩٩٢٢؛ تهذيب ٦/ ١٢٢)
«عثمان بن مظعون» مىگويد: به رسول خدا (ص) گفتم: نفسم به من مىگويد: گردش و سير و سياحت كن و به كوه، برو.
پيامبر (ص) فرمود: اى عثمان! اين كار را نكن، به درستى كه سياحت امت من، جنگ و جهاد است.
١٧. جهاد در راه خدا، از ويژگى شيعه بودن امام على (ع): مَنْ احَبَّنا بِقَلْبِهِ وَ كانَ مَعَنا بِلِسانِهِ وَ قاتَلَ عَدُوَّنا بِسَيْفِهِ فَهُوَ مَعَنا فِى الْجَنَّةِ فِى دَرَجَتِنا.
(وَ امّا) مَنْ احَبَّنا بِقَلْبِهِ وَاعانَنا بِلِسانِهِ وَ لَمْ يُقاتِلْ مَعَنا بِيَدِهِ فَهُوَ مَعَنا فِى الجَنَّةِ دُونَ دَرَجَتِنا.
(غرر الحكم، ج ٢، ص ٦٣٧)
امام على (ع): كسى كه ما را دوست بدارد و با زبان و بيان خود از ما دفاع كند و با دشمنان ما بجنگد، در بهشت با ماست و در جايگاه و درجه ما خواهد بود. (واما) كسى كه ما را دوست داشته باشد و با زبان و بيانش دين ما را يارى نمايد، اما در ركاب ما در ميدان جنگ حضور نيابد و همراه ما نباشد، او [نيز] همچون ما در بهشت خواهد بود، اما در جايگاهى پايينتر.
١٨. محفوظ ماندن پاداش هر كار ريز و درشت در جهاد، نزد خداوند وَلَايُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَايَقْطَعُونَ وَادِياً إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللّهُ أَحْسَنَ مَاكَانُوا يَعْمَلُونَ (توبه/ ١٢١)