وَإِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِكَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِينَ مَقَاعِدَ لِلْقِتَالِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ. (آل‌عمران/ ١٢١)
و [ياد كن‌] زمانى را كه [در جنگ احد] بامدادان از پيشِ كسانت بيرون آمدى [تا] مؤمنان را براى جنگيدن، در مواضع خود جاى دهى، و خداوند، شنواى داناست.
فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَسَى اللّهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَاللّهُ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنْكِيلًا. (نساء/ ٨٤)
پس در راه خدا پيكار كن؛ جز عهده‌دارِ شخص خود نيستى. و [لى‌] مؤمنان را [به مبارزه‌] برانگيز؛ باشد كه خداوند آسيب كسانى را كه كفر ورزيده‌اند [از آنان‌] بازدارد، و خداست كه قدرتش بيشتر و كيفرش سخت‌تر است.
وَجَاهَدَ فِي‌اللَّهِ أَعْدَاءَهُ غَيْرَ وَاهِنٍ وَلَا مُعَذِّرٍ إِمَامُ مَنِ اتَّقَى وَبَصَرُ مَنِ اهْتَدَى. (نهج‌البلاغه، خطبه ١١٦)
امام على (ع): پيامبر (ص) ... در راه خدا با دشمنانش بدون عذر تراشى جنگيد. او پيشواى پرهيزكاران، و روشنى بخش چشم هدايت شدگان است.
اذَا جاهَدَ مُحَمَّدٌ رَسُولُكَ عَدُوّاً لِدينِكَ تَلُوذُ بِهِ اسْرَتُهُ وَ تَحُفُّ بِهِ عِتْرَتُهُ كَانَّهُمُ النُّجُومُ الذَّاهِرَةُ اذا تَوَسَّطَهُمُ الْقَمَرُ الْمُنيرُ لَيْلَةَ تَمِّهِ!!! فَصَلَواتُكَ عَلى‌ مُحَمَّدٍ عَبْدِكَ وَ نَبِيّكَ وَ صَفِيِّكَ وَ خِيَرَتِكَ وَ الِهِ الطَّاهِرينَ، اىَّ مَنيعَةٍ لَمْ تَهدِمْها دَعْوَتُهُ؟ وَ اىَّ فَضيلَةٍ لَمْ تَنَلْها عِتْرَتُهُ؟ جَعَلْتَهُم خَيْرَ أَئِمَّةٍ اخْرِجَتْ لِلنَّاسِ يَاْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُجاهِدُونَ فى‌ سَبيلِكَ وَ يَتَواصَوْنَ بِدينِكَ تَشْهَدُ لَهُمْ وَ مَلائِكَتُكَ انَّهُمْ باعُوكَ أنفُسَهُم وَابتَذَلُوا مِنْ هَيْبَتِكَ ابْدانَهُم [كذا] شَعِثَةً رُؤُسَهُمْ، تَرِبَةً وُجُوهُهُمْ تَكادُ الارْضُ مِنْ طَهارَتِهِمْ انْ تَقْبِضَهُمْ الَيْها! وَ مِنْ فَضْلِهِمْ انْ تَميدَ بِمَنْ عَلَيْها.
(مستدرك نهج‌البلاغه، ٣/ ٧٨)
امام على (ع): هنگامى كه محمد (ص) فرستاده تو با دشمنان دين تو مى‌جنگيد، خانواده‌اش به او پناهنده مى‌شدند و عترت او دورش حلقه مى‌زدند؛ گويا آنان ستارگان درخشانى هستند كه ماه شب چهارده را در بر گرفته‌اند! (خداوندا!) درودهاى تو بر محمّد بنده، نبىّ، دوست مخلص و صميمى و برگزيده تو و خاندان پاكيزه‌اش! چه حصارهاى محكمى را كه دعوت او در هم نشكست! و چه فضيلتى كه عترت او به آن دست نيافت! (خدايا) تو آنان را بهترين پيشوايانى قرار دادى كه براى مردم آفريده شده‌اند، آنان (هستند كه) امر به معروف و نهى از منكر مى‌كنند؛ در راه تو مى‌جنگند و يكديگر را به دين تو سفارش مى‌كنند.