تا صبح نخوابى مگر به مقدار چرت زدن و چشم‌گرم شدن، و اين برنامه را در طول راه تا وقت رودررو شدن با دشمن، ادامه دهى.
٥٨٦. پرهيز از برخورد ناشايست با سپاهيان‌ «مَن خَذَلَ جُندَهُ نَصَر اضدادَه». (غرر الحكم، ج ٢، ص ٦٤٩)
امام على (ع): آن [فرماندهى‌] كه سپاهيانش را خوار دارد، دشمنانش را يارى داده است.
٥٨٧. تشويق و ستايش نيروها وَ وَاصِلْ فِي حُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِمْ وَ تَعْدِيدِ مَا أَبْلَى ذَوُو الْبَلَاءِ مِنْهُمْ فَإِنَّ كَثْرَةَ الذِّكْرِ لِحُسْنِ أَفْعَالِهِمْ تَهُزُّ الشُّجَاعَ وَتُحَرِّضُ النَّاكِلَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ... (نهج‌البلاغه، نامه ٥٣، بند ٥٩)
امام على (ع) خطاب به مالك اشتر: و همواره از آنان ستايش كن، و كارهاى مهم كه انجام داده‌اند بر شمار، زيرا يادآورى كارهاى ارزشمند آنان، شجاعان را بر مى‌انگيزاند، و ترسوها را به تلاش وا مى‌دارد. انشاء اللَّه.
٥٨٨. تضعيف فرماندهى، مخالفت نيروها «آفَةُ الجُندِ مُخالَفَةُ القادَة». (غررالحكم، ج ١، ص ٣٠٥)
امام على (ع): آفت سپاهيان، مخالفت با فرماندهان است.
٦٤. ستاد و قرارگاه فرماندهى‌ ٥٨٩. لزوم قرار گرفتن ستاد و قرارگاه فرماندهى در قلب لشكر فَإِذَا لَقِيتَ الْعَدُوَّ فَقِفْ مِنْ أَصْحَابِكَ وَسَطاً وَ لَا تَدْنُ مِنَ الْقَوْمِ دُنُوَّ مَنْ يُرِيدُ أَنْ يُنْشِبَ الْحَرْبَ وَ لَا تَبَاعَدْ عَنْهُمْ تَبَاعُدَ مَنْ يَهَابُ الْبَأْسَ حَتَّى يَأْتِيَكَ أَمْرِي وَ لَا يَحْمِلَنَّكُمُ شَنَانُهُمْ عَلَى قِتَالِهِمْ قَبْلَ دُعَائِهِمْ وَ الْإِعْذَارِ إِلَيْهِمْ. (نهج‌البلاغه، نامه ١٢، بند ٣)
امام على (ع): چون با دشمن رو در رو شدى، در ميان ياران بايست- نه چنان به دشمن نزديك شو كه جنگ افروزان را مانى، و نه چنان فاصله گير كه گويى از جنگ هراس دارى- تا آن كه فرمان مرا دريافت كنى. هرگز مبادا كه دشمنى شان برانگيزدت كه پيش از دعوت آنان به راه حق و اتمام حجت، پيكار را بياغازى.
توضيح: اين فرمان به امير لشكر پيشرو، معقل بن قيس رياحى در جنگ صفين صادر شده است.