١٠. جهاد، سپر حفاظ و چكاد اسلام‌ و عن جعفر بن محمد عليهماالسلام انه قال: اصلُ الاسلام الصّلاةُ، وَ فَرعُهُ الزّكاةُ وَ ذِرْوَةُ سَنَامِهِ الجِهادُ فِى سَبيلِ الله. (بحارالانوار ٩٧/ ٩، ح ٢٠؛ دعائم الاسلام ١/ ٣٤٢)
امام صادق (ع) فرمود: اصل و پايه اسلام نماز است و شاخه آن زكات است و قلّه رفيع اسلام، جهاد در راه خدا است.
١١. جهاد، قله بلند اسلام‌ إِنَّ أَفْضَلَ مَا تَوَسَّلَ بِهِ الْمُتَوَسِّلُونَ إِلَى اللَّهِ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى الْإِيمَانُ بِهِ وَ بِرَسُولِهِ وَ الْجِهَادُ فِي سَبِيلِهِ فَإِنَّهُ ذِرْوَةُ الْإِسْلَامِ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١١٠)
امام على (ع): همانا برترين وسيله‌اى كه انسان‌ها مى‌توانند با آن به خداى سبحان نزديك شوند، ايمان به خدا و رسولش، و جهاد در راه خدا است كه همانا جهاد، قلّه بلند اسلام است.
١٢. جهاد از اركان ايمان به خدا فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٣٤ ٥. فلسفه و اهداف جهاد ص : ٣٤ وَ سُئِلَ (ع) عَنِ الْإِيمَانِ فَقَالَ الْإِيمَانُ عَلَى أَرْبَعِ دَعَائِمَ عَلَى الصَّبْرِ وَ الْيَقِينِ وَ الْعَدْلِ وَ الْجِهَادِ ...
والجهاد منها على اربع شُعب: على الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَ النَّهْيِ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ الصِّدْقِ فِي الْمَوَاطِنِ وَ شَنَئانِ الْفَاسِقِينَ فَمَنْ أَمَرَ بِالْمَعْرُوفِ شَدَّ ظُهُورَ الْمُؤْمِنِينَ وَ مَنْ نَهَى عَنِ الْمُنْكَرِ أَرْغَمَ أُنُوفَ الْكَافِرِينَ وَ مَنْ صَدَقَ فِي الْمَوَاطِنِ قَضَى مَا عَلَيْهِ وَ مَنْ شَنِئَ الْفَاسِقِينَ وَ غَضِبَ لِلَّهِ غَضِبَ اللَّهُ لَهُ وَ أَرْضَاهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ. (نهج‌البلاغه، حكمت ٣١)
از امام على (ع): در مورد ايمان سئوال شد. فرمود: ايمان بر چهار ركن استوار است: صبر، يقين، عدل و جهاد ... جهاد، خود بر چهار بخش تقسيم مى‌شود: امر به معروف، نهى از منكر، صداقت و راستگويى در هر حال و دشمنى با فاسقان.
پس هر كس به معروف امر كرد، پشتوانه نيرومند مؤمنان است. و آن كس كه از زشتى‌ها نهى كرد، بينى منافقان را به خاك ماليد، و آن كس كه در ميدان نبرد صادقانه پايدارى كند حقى را كه بر گردن او بوده ادا كرده است، و كسى كه با فاسقان دشمنى كند و براى خدا خشم گيرد، خدا هم براى او خشم آورد و روز قيامت او را خشنود سازد.
١٣. جهاد موجب برترى نام و آيين خدا ... أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ إِنَّهُ مَنْ رَأَى عُدْوَاناً يُعْمَلُ بِهِ وَ مُنْكَراً يُدْعَى إِلَيْهِ فَأَنْكَرَهُ بِقَلْبِهِ فَقَدْ سَلِمَ وَ بَرِئَ وَ