زهرى از امام سجاد (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: اگر اسيرى از دشمن گرفتى كه توان راه رفتن ندارد و وسيله‌اى هم براى انتقال او به پشت جبهه ندارى، حق كشتن او را ندارى، زيرا حكم امام (ع) را در آن (موضوع) نمى‌دانى. و فرمود: اسير وقتى كه اسلام بياورد خونش محفوظ است و او به اسلام بازگشت كرده است.
٧٨٣. حكم اسيرانى كه سلاح بر زمين گذاشته‌اند - وَ عَن ابِى عَبداللَّه (عليه السلام)، انّهُ قَالَ فِى رَجل مِنَ المُسلمين اشتَرى مُشركاً فِى ارض الحَرب فَلم يَطقِ المَشى، وَلَم يَجد مَا يَحمِله عَليه، وَخَافَ ان تَركَهُ ان يُلحِقَ بِالمُشركين، قال: يَقتلُهُ وَلَا يدعُه، وَ كذلِك يَنبغى ان يَفعل فِى مَا لَم يَطُق المُسلِمون حَملهُ مِن الغَنيمةِ، قَبل ان تَقسِمُوا بَعد ان قُسِمَت.
(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٣٠، ح ١٢٦٢٧)
- (دعائم ...) و از امام صادق‌ع روايت كرده است كه درباره مردى از مسلمانان كه در سرزمين جنگ، مشركى را خريد كه او را به مملكت اسلامى منتقل كند، ولى آن غلام توان راه رفتن نداشت وسيله‌اى هم كه بتواند او را سوار بر آن كند پيدا نكرد، و ترسيد كه اگر رهايش كند به مشركان بپيوندد، بايد چه كار كند؟
فرمود: او را بكشد، و رهايش نكند، همچنين سزاوار است غنايمى را كه مسلمين قادر نيستند به سرزمين اسلامى بياورند، چه پيش از قسمت و چه بعد از آن، نابود كنند.
وَ كَانَ عَلى (ع) يَنهى عَن قَتل الأسيرِ الكافِ. (مستدرك الوسائل ١١/ ٥٥ ح ١٢٤١٥)
على (ع) همواره از كشتن اسيرى كه سلاح بر زمين گذشته و دست از جنگ كشيده، نهى مى‌كرد.
٧٨٤. حكم اسيرانى كه مسلمان شده‌اند عَن عَلى بن الحُسين عليهماالسلام قال: الاسيرُ اذَا اسلم فَقد حَقن دَمُه وَ صَار فَيئاً. (بحارالانوار، ٩٧/ ٣٣، ح ١٣؛ علل الشرائع، ص ٥٦٥)
زهرى از امام سجاد (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: اسير وقتى كه اسلام بياورد خونش محفوظ است و او به اسلام بازگشت كرده است.
عَن البَزنطى، عن الرضا (ع) قال: وَ سَمِعتُه يَقولُ: ان اهل الطّائف اسلمُوا فَاعتقَهُم رَسولُ‌اللَّهُ (ص) وَ جَعَل عَليهم العُشر وَ نِصف العُشر. (بحارالانوار/ ٩٧، ص ٥٨، ح ٦) باب احكام الارضين‌