امام (ع‌ فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٤٣٤ ٨٥. معذوران از جهاد ص : ٤٣٣ ) فرمود: «خوش آمديد، نزديك آييد.» پس نزديك امام (ع) آمدند و جنگيدند.
و در روايت ديگرى آمده: عبداللَّه و عبدالرحمن به (امام (ع)) عرض كرد: سلام بر شما باد اى اباعبداللَّه! ما دوست داريم پيش روى شما جهاد كنيم و (دشمنانت را) از شما دور كنيم. حضرت فرمود:)
«خوش آمديد نزديك آييد.» آنان در حالى كه مى‌گريستند به امام (ع) نزديك شدند امام (ع) فرمود:
«فرزندان برادرم! چرا مى‌گرييد؟ به خدا سوگند ساعتى ديگر چشم روشن (و شادمان) خواهيد شد!» عرض كردند: خدا ما را فدايت سازد! به خدا ما نه بر خود مى‌گرييم گريه ما بر توست كه مى‌بينيم دشمن تو را محاصره كرده و ما نمى‌توانيم از تو پاس داريم.
فرمود: «اى فرزند برادرم! خدا در برابر اين عاطفه و فداكارى شما بهترين پاداش پارسايان را عطايتان كناد.» سپس آنان پيشاپيش امام (ع) قرار گرفته (به رسم خداحافظى) عرض كردند: سلام بر تو اى فرزند رسول خدا! فرمود: «سلام و رحمت و بركات خدا بر شما» پيكار كردند تا به شهادت رسيدند.
٦٩٢. تقدير و تشويق نيروها، از عوامل تقويت روحيه‌ امَّا بَعدُ، فَإِنِّى لااعلَمُ اصحاباً أَوفى وَ لاخَيرَاً مِن أَصحابى، وَلا اهلَ بيتٍ ابرُّ وَ لَا أَوصَلَ مِن اهلِ‌بَيتى، فَجزاكُم اللَّهُ عَنى جَميعاً خَيرَاً.
ارفَعُوا رُؤُوسَكُم وَانظُرُوا.
هَذا مَنزِلُكَ يَا فُلانُ، وَ هَذا قَصرُكَ يَا فُلان وَ هَذهِ دَرَجَتُكَ يَا فُلان. (فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٤٤٠، ح ٣٥٨)
ابو مخنف نقل كرده: پس از آنكه عمر سعد (جنگ را به فردا انداخت و) برگشت، امام (ع) با نزديك شدن شب عاشورا اصحاب خود را جمع كرد. امام سجاد (ع) فرمود: من در آن وقت مريض بودم. اما نزديك شدم، تا سخنان امام (ع) را بشنوم. شنيدم فرمود:
اما بعد، من اصحابى باوفاتر و بهتر از اصحاب خود و خاندانى نيكوكارتر و پيوندجوتر از خاندان خود سراغ ندارم. خدا همه شما را پاداش نيك دهد.
«اينك سر برداريد و بنگريد» پس جاها و منزلهاى بهشتى خود را ديدند. امام (ع) مى‌فرمود:
«فلانى! اين منزل توست، فلانى! اين قصر توست، فلانى! اين درجه (و مقام) توست» (از اين رو (روز عاشورا) هركسى با سينه و صورت خود به استقبال نيزه‌ها و شمشيرها مى‌رفت تا به منزل بهشتى خود برسد.)