اللّهُمّ إِنّي أَعْتَذِرُ إِلَيْكَ مِنْ مَظْلُومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتِي فَلَمْ أَنْصُرْهُ. (صيحفه سجاديه، دعاى ٢٥)
امام سجاد (ع): بارخدايا، به درگاهت پوزش مى‌طلبم در مورد ستم‌ديده‌اى كه در حضور من به او ستم شد و من يارى‌اش نكردم.
عَن ابنِ ابِى يَعفُور، عَن ابِى عَبداللهِ عليه‌السلام قَالَ: خَطَبَ رَسُولُ اللّهِ النّاسَ بِمنى فِى حَجّةِ الوِدَاعِ فِى مَسجدِ الخَيفِ فَحَمِدَ اللّه وَ اثنَى عَليهِ ثُمّ قَال: ... المُسلِمُونَ اخوَةٌ تَتَكَافَا دِمَاؤُهُم يَسعَى بِذِمَّتِهِم ادْنَاهُم، هُمْ يَدٌ عَلَى مَن سِوَاهُم. (بحارالانوار ٩٧/ ٤٦، ح ٦؛ خصال/ ٩٨)
ابن ابى يعفور از امام صادق (ع) نقل كرد كه فرمود: رسول خدا (ص) در سال حجة الوداع در مراسم حج در مِنى‌ و در مسجد خيف براى مردم خطبه خواند و حمد و سپاس خداوند را به‌جا آورد و سپس فرمود: ... مسلمانان با هم برادرند و در برابر دشمن از يكديگر دفاع و حمايت مى‌كنند و آن‌ها در برابر دشمنان‌شان يك گروه متحد (يد واحده) هستند.
٢٨. دفاع در برابر تجاوز و ظلم‌ أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى‌ نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِم بِغَيْرِ حَقٍّ إِلَّا أَن يَقُولُوا رَبُّنَا اللَّه. (حج/ ٣٩ و ٤٠)
به كسانى كه جنگ بر آنان تحميل شده، رخصت جهاد داده شده است؛ چرا كه مورد ظلم قرار گرفته‌اند، و البته خدا بر پيروزى آنان سخت تواناست همان كسانى كه به ناحق از خانه‌هايشان بيرون رانده شده‌اند. [آنها گناهى نداشتند] جز اينكه مى‌گفتند: پروردگار ما خداست.
٢٩. دفاع از اقلّيت‌هاى مذهبى هم پيمان‌ أَلَا وَ إِنِّي قَدْ دَعَوْتُكُمْ إِلَى قِتَالِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَيْلًا وَ نَهَاراً وَ سِرّاً وَ إِعْلَاناً وَ قُلْتُ لَكُمُ اغْزُوهُمْ قَبْلَ أَنْ يَغْزُوكُمْ فَوَاللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا فَتَوَاكَلْتُمْ وَ تَخَاذَلْتُمْ حَتَّى شُنَّتْ عَلَيْكُمُ الْغَارَاتُ وَ مُلِكَتْ عَلَيْكُمُ الْأَوْطَانُ وَ هَذَا أَخُو غَامِدٍ [وَ] قَدْ وَرَدَتْ خَيْلُهُ الْأَنْبَارَ وَ قَدْ قَتَلَ حَسَّانَ بْنَ حَسَّانَ الْبَكْرِيَّ وَ أَزَالَ خَيْلَكُمْ عَنْ مَسَالِحِهَا وَ لَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ الرَّجُلَ مِنْهُمْ كَانَ يَدْخُلُ عَلَى الْمَرْأَةِ الْمُسْلِمَةِ وَ الْأُخْرَى الْمُعَاهِدَةِ فَيَنْتَزِعُ حِجْلَهَا وَ قُلْبَهَا وَ قَلَائِدَهَا وَ رُعُثَهَا مَا تَمْتَنِعُ مِنْهُ إِلَّا بِالِاسْتِرْجَاعِ وَ الِاسْتِرْحَامِ ثُمَّ انْصَرَفُوا وَافِرِينَ مَا نَالَ رَجُلًا مِنْهُمْ كَلْمٌ وَ لَا أُرِيقَ لَهُمْ دَمٌ فَلَوْ أَنَّ امْرَأً مُسْلِماً مَاتَ مِنْ بَعْدِ هَذَا أَسَفاً مَا كَانَ بِهِ مَلُوماً بَلْ كَانَ بِهِ عِنْدِي جَدِيراً. (نهج‌البلاغه، خطبه ٢٧، بند ٤- ٨)
امام على (ع): آگاه باشيد! من شب و روز، پنهان و آشكار، شما را به مبارزه با شاميان دعوت كردم‌