فراز تپه‌ها و بلنداى رودها بگماريد تا ديده‌بانى كنند، كه دشمن از ناحيه‌اى كه شما اطمينان داريد نتواند نفوذ كند، يا از جايى كه احتمالش را نمى‌دهيد بر شما شبيخون نزند. (براى استراحت) همگى در يك مكان، فرود آييد، و هنگامى هم كه خواستيد از آنجا برويد همه با هم كوچ كنيد.
چون شب فرا رسيد و در منطقه‌اى منزل كرديد، بايد گرد اردوگاه، نگهبانانى بگماريد كه با نيزه و سپر، پاس دهند. تيراندازان را در پسِ سپردارها و زره‌پوش‌ها قرار دهيد، تا دشمن غافلگيرتان نكند.
و تو (اى فرمانده سپاه)! بايد خود شخصا مراقب و پاسدار لشكريان باشى و تا صبح نخوابى مگر به مقدار چرت زدن و چشم‌گرم شدن، و اين برنامه را در طول راه تا وقت رودررو شدن با دشمن، ادامه دهى. در شروع كارزار، پيشدستى نكن. از شتابزدگى و عجله بپرهيز؛ مگر آن‌كه فرصت مناسبى به دست آورده باشى (كه از دست دادنش موجب غلبه دشمن خواهد شد). مبادا پيش از شروع حمله از سوى دشمن، يا دريافت دستورى از من، نبرد را آغاز كنى! و درود و رحمت پروردگار شامل حالت باد.
٨٩٦. دستورات نظامى امام على (ع) به هنگام مصاف با دشمن‌ وَ عَنه (عليه السلام) انّه وَصَف القِتالَ فَقال: (قَدِّمُوا الرِّجَالَة الرُّماة فلَيرشُقُوا بِالنَّبلِ، وَلتَتناوَش الجَنبتان، وَاجعَلُوا خَيل الرَّوابِط المُنَتخبة رِدْءَ اللَّوَاءِ، وَ لَا تَنشِزوا عَن مَراكِزكُم لِفَارسٍ شَدَّ مِن العَدُوِّ، وَ مَنْ رَأى‌ فُرْصَةً مِنَ العَدُوِّ فَلْيَنشُزْ وَاليَنتَهِزْ الفُرْصَةَ بَعْدَ احكَامِ مَركَزِهِ، فَاذَا قَضَى‌ حَاجَتَه عَادَ الَيهِ، فَاذَا ارَدْتُم الحَملَةَ فَلَيبْدَأْ صَاحِبُ المقدِّمَةِ، فَانْ تَضَعْضَعَ ادْعَمَتْهُ شُرطَةُ الخَمِيسِ، فَانْ تَضَعْضَعُوا، حَمَلَتْ المُنتَخَبةُ، وَرَشَقَتْ الرُّمَاهُ، وَ تَقِفُ الطّلائِعُ وَالمَسَالِحُ فِى الاطْرَافِ وَالغيَاضِ وَالآكَامِ، لِيَتَحفَّظَ مِنَ المَكَامِنِ، فَانْ ابْتَدَأَكُم العَدُوُّ بِالحَمَلَةِ فَاشْرِعُوا الرِّمَاحَ وَاثْبِتُوا وَاصبِرُوا، وَلْتَنَضحِ الرُّماةُ، وَ حَرِّكُوا الرّاياتِ، وَ قَعْقِعُوا الحَجَفَ، وَلْيَبْرِزْ فِى وُجُوهِهِم اصحَابِ الجَواشِن وَالدّرُوعِ، فَانْ انْكَسَرُوا ادنى كَسْرَةٍ فَلْيَحْمِلْ عَليهِم الاوَّلُ فَالاوَّلُ، وَ لَا تَحمِلُوا حَملةً وَاحِدَةً مَا قَامَ مَنْ حَمَلَ بِامْرِ العَدُوِّ، فَانْ لَمْ يَقُمْ فَادْعُوهُ شَيئَاً شَيئاً وَالزَمُوا مَصَافَّكُم وَاثْبُتُوا فِى مَواقِفِكُم، فَاذَا اسْتُحِقَّت الهَزِيمَةُ، فَاحمِلُوا بِجَمَاعَتِكُم عَلَى التَّعَابِى غَيْرَ مُتَفرِّقِينَ وَ لَا مُنْقَبِضِينَ، وَاذَا انْصَرَفْتُم مِن القِتَالِ فَانْصَرِفُوا كَذَلِكَ عَلَى التّعابِى. (مستدرك الوسائل، ١١/ ٨٢، ح ١٢٤٧٧)