الاسلامِ، فَانْ قَبِلُوا انْ يَسلِمُوا اوْ يَكُونُوا ذِمّةً، وَ الّا رُدُّوا الَى مَأمَنِهِم وَقُوتِلُوا، وَان قُتِلَ احَدٌ مِنهُم دُونَ ذَلِكَ، فَعَلى مَنْ قَتَلَه مَا قَالَ اللَّهُ عزّوجلّ: (فَتحرِيرُ رَقَبةٍ مُؤمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ الَى اهلِهِ) رُوِينَا.
(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٨، ح ١٢٦٢٢)
و از امام حسين (ع) روايت شده كه فرمود: ... پس هرگاه يكى از مسلمين به يكى از مشركين امان داد، واجب نيست كه از ذمه ايشان حفاظت و حمايت كند، و بايد شرايط اسلام را بر ايشان ارائه دهد، پس اگر پذيرفتند كه اسلام اختيار كنند يا آنكه از اهل ذمه باشند (كه مى‌مانند) و اگر هيچ‌كدام را نپذيرفتند، بايد به محل امنى كه داشته‌اند برگردانده شوند و آنگاه با آنها بجنگند، و چنانچه يكى از آنان به شيوه ديگرى (غير از آنكه به مامن‌اش برگردانده شود) كشته شد، بر كسى كه او را كشته لازم است ديه‌اى را كه خدا در قرآن معين فرموده است، بپردازد: «: بايد يك برده مؤمن را آزاد كند و خونبهايى را به خاندانش بپردازد» (نساء/ ٩٢).
٩٥٩. جواز دادن پناهندگى از سوى نيروها عَنِ السَّكُونِيِّ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ قُلْتُ لَهُ مَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ (ص) يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ قَالَ لَوْ أَنَّ جَيْشاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ حَاصَرُوا قَوْماً مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَأَشْرَفَ رَجُلٌ فَقَالَ أَعْطُونِيَ الْأَمَانَ حَتَّى أَلْقَى صَاحِبَكُمْ وَ أُنَاظِرَهُ فَأَعْطَاهُ أَدْنَاهُمُ الْأَمَانَ وَجَبَ عَلَى أَفْضَلِهِمُ الْوَفَاءُ بِهِ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٧، ح ١٩٩٩٧)
«سكونى» مى‌گويد: خدمت امام صادق (ع) عرض كردم: معناى اين فرموده پيامبر (ص) كه فرمود: «يسعى بذمتهم ادناهم» چيست؟
امام صادق (ع) فرمود: اگر سپاهى از مسلمانان، گروهى از مشركان را محاصره كنند و آن گاه مردى بيايد و بگويد: به من امان دهيد تا فرمانده شما را ملاقات كنم و با او صحبت كنم، و در اين حال، يكى از نيروهاى جزء مسلمانان به او امان دهد، بر فرمانده است كه به اين امان، وفادار بماند.
٩٦٠. منع دادن امان‌نامه از سوى اهل ذمه يا مشرك همراه مسلمانان‌ عَن ابِى جَعفَر (عليه السلام): وَ انْ آمنَهُم ذِمّىٌّ اوْ مُشْرِكٌ كَانَ مَعَ المُسلِمِينَ فِى عَسكرِهِم، فَلا امَانَ لَهُ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٩، ح ١٢٦٢٣)
از امام باقر (ع): كه اگر يكى از اهل ذمه يا مشركى كه در سپاه اسلام با مسلمين است، به دشمن امان بدهد، امانش درست نيست (چون حق چنين كارى را ندارد).