[به خاطر بياوريد] زمانى را كه آنها از طرف بالا و پايين [شهر] بر شما وارد شدند [و مدينه را محاصره كردند] و زمانى را كه چشمها [از شدت وحشت‌] خيره شده و جانها به لب رسيده بود، و گمانهاى گوناگون بدى به خدا مى‌برديد.
هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالًا شَدِيداً. (احزاب/ ١١)
آنجا [بود كه‌] مؤمنان در آزمايش قرار گرفتند و سخت تكان خوردند.
٤٤٧. مغرور شدن به كثرت نيرو و ساز و برگ نظامى و غافل شدن از خدا لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍوَيَوْمَ حُنَيْنٍ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئاً وَضَاقَتْ عَلَيْكُمْ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُم مُدْبِرِينَ. (توبه/ ٢٥)
قطعاً خداوند شما را در مواضع بسيارى يارى كرده است، و [نيز] در روز حنين؛ آن هنگام كه شمار زيادتان شما را به شگفت آورده بود، ولى به هيچ وجه از شما دفع [خطر] نكرد، و زمين با همه فراخى بر شما تنگ گرديد، سپس در حالى كه پشت [به دشمن‌] كرده بوديد، برگشتيد.
٤٤٨. هراس و ترس‌ قَالُوا يَا مُوسى‌ إِنَّ فِيهَا قَوْماً جَبَّارِينَ وَإِنَّا لَن نَدْخُلَهُا حَتَّى‌ يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِن يَخْرُجُوا مِنْهَا فَإِنَّا دَاخِلُونَ. (مائده/ ٢٢)
گفتند: اى موسى در آنجا مردمى زورمندند و تا آنان از آنجا بيرون نروند، ما هرگز وارد آن نمى‌شويم. پس اگر از آنجا بيرون بروند، ما وارد خواهيم شد.
الْبُخْلُ عَارٌ وَ الْجُبْنُ مَنْقَصَةٌ ... (نهج‌البلاغه، حكمت ٣)
امام على (ع): بخل مايه ننگ است و بزدلى نشانه كمبود ٤٤٩. فقدان بصيرت نسبت به حق و حقيقت‌ لَا تَعْرِفُونَ الْحَقَّ كَمَعْرِفَتِكُمُ الْبَاطِلَ وَ لَا تُبْطِلُونَ الْبَاطِلَ كَإِبْطَالِكُمُ الْحَقَّ. (نهج‌البلاغه، خطبه ٦٩)
امام على (ع): حق را نمى‌شناسيد، آن گونه كه باطل را، و باطل را نمى‌كوبيد، آن چنان كه حق را.
٤٥٠. تسليم شايعات دشمن‌ وَمَا مُحمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى‌ أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنْقَلِبْ عَلَى‌ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ. (آل‌عمران/ ١٤٤)
و محمد، جز فرستاده‌اى كه پيش از او [هم‌] پيامبرانى [آمده و] گذشتند، نيست. آيا اگر او بميرد