فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤٦٩
آنگاه به امام حسن فرمود: پسرم! به حقى كه من بر تو دارم، خوراكى و نوشيدنى او را پاكيزه گردانيد و تا هنگام مرگ با وى مدارا كنيد و از خوراكى و آشاميدنى كه خودت استفاده مىكنى به او بده تا آن كه گرامىتر از او باشى».
٧٧٧. احكام اسيران، چون سيره رسول خدا (ص)
كَتَب ابُو جَعفرٍ (ع) فِى رِسَالَتِهِ الَى بَعضِ خُلَفَاءِ بَنِى اميةِ: وَ ان كَانَ قِتالٌ وَ سَبىٌ سِيرَ فِى ذَلِكَ بِسِيرَتِهِ، وَ عَمِلَ فِيهِ فِى ذَلِكَ بِسُنَّتِهِ مِنَ الدّينِ. (وسايل الشيعه، ١٥/ ١٢، ح ١٩٩٠٨)
امام باقر (ع) در نامهاى به برخى خلفاء بنى اميه نوشت: اگر جنگى شد و اسيرانى گرفته شد، به مانند سيره رسول خدا (ص) كه سنّت دين است درباره آنان عمل مىشود.
٧٧٨. آزادى اسير با منّت يا گرفتن فديه (سربها)
فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنَّاً بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذلِكَ. (محمد/ ٤)
پس چون با كسانى كه كفر ورزيدهاند [در جنگ] برخورد كنيد، گردنها [يشان] را بزنيد. تا چون آنان را [در كشتار] از پاى درآورديد، سپس [اسيران را] استوار در بند كشيد؛ سپس يا [بر آنان] منّت نهيد [و آزادشان كنيد] و يا فديه [وعوض از ايشان بگيريد] تا در جنگ، اسلحه بر زمين گذاشته شود. اين است [دستور خدا]؛ ٧٧٩. ترغيب اسيران مشرك به پذيرش اسلام يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُل لِمَن فِي أَيْدِيكُم مِنَ الْأَسْرَى إِن يَعْلَمِ اللّهُ فِي قُلُوبِكُمْ خَيْرَاً يُؤْتِكُمْ خَيْراً مِمَّا أُخِذَ مِنكُمْ وَيَغْفِر لَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ. (انفال/ ٧٠)
اى پيامبر، به كسانى كه در دست شما اسيرند بگو: اگر خدا در دلهاى شما خيرى سراغ داشته باشد، بهتر از آنچه از شما گرفته شده، به شما عطا مىكند و بر شما مىبخشايد و خدا آمرزنده مهربان است.
٧٨٠. اختيارات امام معصوم (ع) در مورد اسيران - دَعَائِمُ الاسلام: رُويِنَا عَن اميرِالمومنينَ (عليه السلام)، انّهُ قَال: اسَرَ رَسُولُ اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله) يَوْمَ بَدْرِ اسَارَى، وَاخَذَ الفِدَاءَ مِنْهُم، فَالامامُ مُخَيِّرٌ اذَا اظْفَرَهُ اللَّهُ بِالمُشرِكِين، بَينَ انْ يَقتُلَ المُقاتِلة، اوْ يَأسِرَهُم وَ يَجْعَلَهُم فِى الغَنَائِمِ وَ يَضرِبَ عَليهِم السّهامَ، وَ مَن رَأى المَنَّ عَليهِ مِنهُم مَنَّ عَليهِ، وَ مَنْ رَأَى انْ يُفادِىَ بِهِ فَادَى بِهِ، اذَا رَأَى فِيَما يَفعَلُهُ مِن ذَلِكَ كُلِّهِ الصَّلاحَ لِلمُسلِمِينَ).
(مستدرك الوسائل ١١/ ٤٩ ح ١٢٤٠٣)