عَدُوِّكُم، وَ اذَا رَفَعْتُم الَى ائِمّتِكُم حُدُودَكُم فَحَكمُوا فِيهَا (بِالعَدلِ)، وَ مَا لَم يَترُكُوا الجِهادَ).
(مستدرك وسائل ١١/ ٨، ح ٢٢٨١)
على (ع) فرمود: «سه چيز است كه اگر آن‌ها را انجام دهيد، هيچ بلا و آسيبى بر شما فرود نخواهد آمد:
١- جهاد (مسلحانه) با دشمنانتان. ٢- عدالت حاكمان، آن‌گاه كه در حدود الهى، شكايتى نزدشان ببريد ٣- تا وقتى كه جهاد را كنار نگذارده‌ايد.» ٦٧. بهره مندى از غنايم‌ وَ عَن عَلىّ صَلَواتُ اللّه عَلَيه انّ رَسُولَ اللّه صَلّى اللّه عَليهِ وَ آلِه قَال: سَافِرُوا تَصِحّوا وَ اغْزُوا تَغْنِمُوا، وَ حِجّوا تَسْتَغْنُوا. (بحارالانوار ٩٧/ ٤٩، ح ٢١)
على (ع) از رسول خدا (ص) چنين نقل كرد: سفر كنيد تا سلامت بمانيد، و بجنگيد و غنيمت به دست آوريد و به حج رويد تا بى‌نياز شويد.
١١. سختى‌هاى جنگ‌ ٦٨. سختى‌ها و دشوارى‌هاى جنگ‌ لَقَد تَابَ اللّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنْصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِمَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَحِيمٌ. (توبه/ ١١٧)
به يقين، خداوند رحمت خود را شامل حال پيامبر و مهاجران و انصار كه در زمان عسرت و دشوار (در جنگ تبوك) از او پيروى كردند نمود، بعد از آنكه چيزى نمانده بود كه دلهاى دسته‌اى از آنان از حق منحرف شود. (و از ميدان جنگ باز گردند)؛ سپس خداوند توبه آنها را پذيرفت؛ چرا كه او نسبت به آنان مهربان و رحيم است! أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّى‌ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَى‌ نَصْرُ اللّهِ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ. (بقره/ ٢١٤)
آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مى‌شويد و بى‌آن كه حوادثى همچون گذشتگان به شما برسد؟! آنان دچار سختى و زيان شدند و به [هول و] تكان درآمدند، تا جايى كه پيامبر [خدا] و كسانى كه با وى ايمان آورده بودند، گفتند: پيروزى خدا كى خواهد بود؟ هش دار، كه پيروزى خدا نزديك است.