قال رسول اللَّه (ص): ... وَ لَاتَقْطَعُوا شَجَراً إِلَّا أَنْ تُضْطَرُّوا إِلَيْهَا. (وسائل الشيعه ١٥/ ٥٨، ح ١٩٩٨٥)
پيامبر (ص) فرمود: ... و درختى را قطع ننماييد مگر اضطرار داشته باشيد.
٤٩٤. منع كشتن حيوانات اهلى مگر در حال اضطرار قال رسول اللَّه (ص): ... وَ لَاتَعْقِرُوا مِنَ الْبَهَائِمِ مِمَّا يُؤْكَلُ لَحْمُهُ إِلّا مَا لَابُدَّ لَكُمْ مِنْ أَكْلِهِ.
(وسائل الشيعه ١٥/ ٥٩، ح ١٩٩٨٦)
پيامبر (ص) فرمود: ... چهارپايانى كه گوشت آنها خوردنى است نكشيد، مگر آن كه به گوشت آنها نيازمند باشيد.
٤٩٥. پرهيز از ورود به خانه‌ها و غارت اموال‌ عَنْ عَبدِاللَّه بن جُنْدَب، عَن ابيه: انَّ عَلِياً (عليه‌السلام) كَانَ ... يَقولُ: فَاذَا وَصَلْتُمْ الَى رِحَالِ القَوْمِ، فَلا تَهتِكوُا السِّتْرَ، وَ لا تَدخُلوُا دَاراً الَّا بِاذِنى‌، وَ لا تَأْخُذوُا شَيْئاً مِنْ امْوَالِهِم الَّا مَا وَجَدْتُمْ فِى عَسْكَرِهِمْ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ٨٦، ح ١٢٤٨١)
عبداللَّه بن جندب از قول پدرش چنين نقل مى‌كند: در هر كجا كه ملازم ركاب على (ع) بوديم، وقتى با دشمنانش برخورد مى‌كرديم به ما اين چنين دستور مى‌داد:
و چون به محل سكونت دشمن، درآمديد پرده‌اى را مدريد (آبروى كسى را نبريد) و جز به دستور من، وارد خانه‌اى نشويد و از اموال آنان جز آن‌چه در اردوگاه لشكرشان موجود است، برنگيريد.
٤٩٦. پرهيز از كشتن مسلمانانى كه سپر قرار گرفته‌اند و پرداخت ديه كشته‌شدگان‌ قَالَ (عليه السلام): انْ كانَ مَعَهُمْ فِى الحِصْنِ قَوْمٌ مِنَ المسلِمينَ، فَأَوقَفوُهُمْ مَعَهُمْ وَلايَتَعَمَّدْهُمْ بِالرَّمْىِ، وَارْموُا المشرِكينَ وَانذِروُا المُسلِمينَ- انْ كانوُا اقيموُا مُكْرَهِينَ- وَنَكِّبوُا عَنْهُمْ مَا قَدرْتُمْ، فَانْ اصَبْتُمْ مِنْهُم احَداً فَفِيهِ الدِّيةُ. (مستدرك الوسائل ج ١١/ ص ٤٢/ ح ١٢٣٨٣)
(على عليه‌السلام) فرمود: اگر گروهى از مسلمين در ميان مردم قلعه‌اى بودند، آنان را (از بودن) با كفار بازداريد، آن‌گونه نشانه بگيريد كه به آن‌ها اصابت نكند و فقط به مشركان تيراندازى كنيد و مسلمانان را برحذر داريد. اگر آنان از روى بى‌ميلى در آن‌جا مانده‌اند، هر اندازه برايتان ميسر است كارى كنيد كه تير به آنان نخورد، ولى چنانچه يكى از مسلمان‌ها بر اثر اصابت تير، جان داد بايد ديه‌اش پرداخت شود.