بعضى ديگر گفتند: جنگ‌كنندگان با رسول خدا (ص) از كسانى كه با على (ع) جنگيدند، بدتر بودند.
راوى گويد: امام (ع) چون سخنان‌شان را شنيدند فرمود: چه مى‌گوييد؟
گفتند: خدا تو را شايسته‌تر بدارد، گفت‌گوى ما درباره كسانى بود كه با پيغمبر خدا (ص) و على (ع) جنگيدند، و اين كه كدام يك بدتر از ديگرى بودند.
امام باقر (ع) فرمود: نه، بلكه جنگ كنندگان با على (ع) بدتر از جنگ كنندگان با رسول خدا (ص) بودند. (ضريس مى‌گويد:) پرسيدم كه آيا محاربان با على (ع) بدتر بودند؟ امام فرمود:
بله، و هم‌اكنون من سبب آن را براى تو مى‌گويم: همانا كسانى كه با پيغمبر خدا جنگيدند اسلام را نپذيرفته بودند، ولى آنان كه با على جنگيدند، آن را پذيرفته، و به آن اعتراف كرده بودند، سپس آن را انكار كردند! عَن ابى جعفر (عليه السلام)، انَّه ذَكر الّذين حارَبهُم عَلى (عليه السلام) فَقال: اما انّهم اعظمُ جُرماً مِمَّن حارَب رَسولُ اللّه (صلى الله عليه و آله) قيل لَه: وَ كَيف ذلك يَابن رَسولِ اللّه؟ قالَ:
اولئك كانُوا اهلُ جاهِلِيّة، وَ هولاءِ قَرؤوا القُرآنَ وَ عَرفوُا اهل الفَضلِ، فَاتوا ما اتوا بَعد البَصيرةِ.
(مستدرك الوسائل ١١/ ٦٣، ح ١٢٤٢٨)
«ابن شهر آشوب» از امام باقر (ع) روايت كرده كه آن حضرت از اشخاصى كه على (ع) به جنگ با آنان برخاست، ياد كرد و فرمود:
«آگاه باشيد، گناه آنان از گناه كسانى كه با پيغمبر خدا (ص) جنگيدند، بزرگ‌تر است.
به آن حضرت گفته شد:
اى فرزند رسول خدا! اين چگونه است؟
فرمود: آنان مردمان دوران جاهليت بودند و آگاهى نداشتند ولى آن گروه، قرآن مى‌خواندند و اشخاص بافضيلت را شناخته بودند و بعد از آگاهى و بينشى كه داشتند، كردند، آنچه كردند.» ٢٧٨. برخورد امام (ع) با ابوموسى اشعرى، به دليل بى‌بصيرتى او در رابطه با بغات‌ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ بَلَغَنِي عَنْكَ قَوْلٌ هُوَ لَكَ وَ عَلَيْكَ فَإِذَا قَدِمَ رَسُولِي عَلَيْكَ فَارْفَعْ ذَيْلَكَ وَ اشْدُدْ مِئْزَرَكَ وَ اخْرُجْ مِنْ جُحْرِكَ وَ انْدُبْ مَنْ مَعَكَ فَإِنْ حَقَّقْتَ فَانْفُذْ وَ إِنْ تَفَشَّلْتَ فَابْعُدْ وَ ايْمُ اللَّهِ لَتُؤْتَيَنَّ مِنْ حَيْثُ أَنْتَ وَ لَا تُتْرَكُ حَتَّى يُخْلَطَ