كَتَبَ ابُو جَعفَر (ع) فِى رِسَالَتِه الَى بَعضِ خُلفاءِ بَنى اميّه: وَ مِن ذَلِكَ مَاضَيَّعَ الجِهادَ الّذِى فَضَّلَه اللّه عزّوجلّ عَلَى الاعمالِ، وَ فَضَّلَ عَامِلَه عَلَى العُمّالِ تَفضيلًا فِى الدَّرجاتِ وَ المَغفِرةِ وَ الرَّحْمةِ لانَّه ظَهَرَ بِه الدّينُ، وَ بِه يُدفَعُ عَنِ الدّينِ، وَ بِهِ اشتَرى اللّه مِن المؤمنينَ انفُسَهم وَ اموَالَهُم بِالجنّةِ بَيعاً مُفلِحاً مُنْجِحاً. (وسايل الشيعه، ١٥/ ١٢، ح ١٩٩٠٨)
امام باقر (ع) در نامه‌اى به برخى خلفاء بنى اميه به مباحثى از جهاد اشاره مى‌كند، از جمله اينكه جهاد ضايع شده است. جهادى كه خداوند عزوجل آن را بر اعمال بندگان برترى بخشيده و مجاهد را با مفتخر كردن به درجات، بخشودگى و رحمت بر امت خويش برترى داده است، چون به واسطه جهاد، دين ظهور مى‌يابد و از كيان اسلام دفاع مى‌شود.
و خداوند جان و مال مؤمنان را در ازاء بهشت مى‌خرد، چه معامله سود آورى ونجات بخشى! ٦٠٢. خيرات و رستگارى از آن مجاهدان‌ لكِنِ الْرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ. (توبه/ ٨٨)
ولى پيامبر و كسانى كه با او ايمان آورده‌اند، با مال و جانشان به جهاد برخاسته‌اند و اينان‌اند كه همه خوبى‌ها براى آنان است، اينان همان رستگاران‌اند.
أَعَدَّ اللّهُ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ. (توبه/ ٨٩)
خدا براى آنان باغهايى آماده كرده است كه از زير [درختان‌] آن نهرها روان است، [و] در آن جاودانه‌اند. اين همان رستگارى بزرگ است.
٦٠٣. مقامى والا و بهشت جاودان‌ الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدَوا فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُولئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ. (توبه/ ٢٠)
كسانى كه ايمان آورده و هجرت كرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداخته‌اند، نزد خدا مقامى هرچه والاتر دارند و اينان همان رستگاران‌اند.
يُبَشِّرُهُمْ رَبُّهُمْ بِرَحْمَةٍ مِنْهُ وَرِضْوَانٍ وَجَنَّاتٍ لَهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُقِيمٌ. (توبه/ ٢١)
پروردگارشان آنان را از جانب خود، به رحمت و خشنودى و باغهايى [در بهشت‌] كه در آنها نعمت‌هايى پايدار دارند، مژده مى‌دهد.