امام باقر (ع) فرمود:
«هرگاه به اندازه مسلمانانى كه در جنگ بدر حضور داشتند- ٣١٣ تن- پيرامون امام گرد آمدند، بر او واجب مى‌شود قيام كند و اوضاع را دگرگون سازد.» توضيح: شرط ديگر وجوب جهاد، داشتن نيرو، امكانات و تجهيزات است كه در اصطلاح فقه «مبسوط اليد» ناميده مى‌شود. هر گاه امام عادل فاقد عدّه و عُدّه باشد وجوب جهاد به عنوان يك تكليف از او ساقط مى‌شود.
٥١. اذن پدر و مادر عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ الصَّادِقِ (ع) قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ (ص) فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إنِّي رَاغِبٌ فِي الْجِهَادِ نَشِيطٌ قَالَ (ص): فَجَاهِدْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَإِنَّكَ إنْ تُقْتَلْ كُنْتَ حَيّاً عِنْدَ اللَّهِ تُرْزَقُ وَ إِنْ مِتَّ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُكَ عَلَى اللَّهِ وَ إِنْ رَجَعْتَ خَرَجْتَ مِنَ الذُّنُوبِ كَمَا وُلِدْتَ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ لِي وَالِدَيْنِ كَبِيرَيْنِ يَزْعُمَانِ أَنَّهُمَا يَأْنَسَانِ بِي وَيَكْرَهَانِ خُرُوجِي. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص): أَقِمْ مَعَ وَالِدَيْكَ فَوَ الَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأُنْسُهُمَا بِكَ يَوْماً وَ لَيْلَةً خَيْرٌ مِنْ جِهَادِ سَنَةٍ. (وسائل الشيعه ١٥/ ٢٠ ح ١٩٩٢٩؛ الكافى ٢/ ١٦٣)
«جابر» از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: مردى خدمت پيامبر (ص) آمد و گفت: اى رسول خدا! من به راستى مشتاق جهاد هستم. رسول خدا (ص) فرمود: پس در راه خدا جهاد كن كه اگر كشته شوى، زنده هستى و نزد خدا روزى مى‌خورى، و اگر مُردى اجر تو بر خداست و اگر (از جبهه) برگشتى، از گناهان پاك شده‌و مانند كسى مى‌شوى كه تازه متولد شده است. آن گاه مرد گفت: اى رسول خدا پدر و مادر پيرى دارم كه با من انس گرفته‌اند و دوست ندارند كه از آنها جدا شوم. رسول خدا (ص) فرمود: (در اين صورت) نزد پدر و مادرت بمان. قسم به كسى كه جانم در دست اوست، يك شبانه روز در خدمت آنها بودن (براى تو) بهتر از يك سال جهاد در راه خداست.
توضيح: ممكن است روايت به موردى خاص (مثلا جهاد ابتدايى و يا كافى بودن تعداد نيروها در جبهه) اشاره داشته باشد لذا نمى‌توان مفهوم آن را به همه موارد تعميم داد.
٥٢. وجوب جهاد بر مردان و افراد سالم‌ (قَال رَسُول اللّه (صلى الله عليه و آله): كَتَبَ اللّه الجِهادَ عَلَى رِجالِ أُمّتِى، وَالغِيرَةَ عَلَى نِساءِ أُمّتى، فَمَن صَبَرَ مِنهُنّ وَاحْتَسَبَ اعْطَاهَا اللّهُ أَجرَ شَهيدٍ». (مستدرك الوسائل ١١/ ٢٤، ح ١٢٣٣٧)