و [نيز به خاطر آوريد] زمانى را كه گروهى از آنها گفتند: اى اهل يثرب (اى مردم مدينه) اينجا جاى توقف شما نيست؛ به خانه‌هاى خود بازگرديد. و گروهى از آنان از پيامبر اجازه بازگشت مى‌خواستند و مى‌گفتند: خانه‌هاى ما بى‌حفاظ است. در حالى كه بى‌حفاظ نبود؛ آنها فقط مى‌خواستند [از جنگ‌] فرار كنند.
الَّذِينَ قَالُوا لإِخْوانِهِمْ وَقَعَدُوا لَوْ أَطَاعُونَا مَا قُتِلُوا قُلْ فَادْرَءُوا عَنْ أَنْفُسِكُمُ الْمَوْتَ إِن كُنْتُمْ صَادِقِينَ. (آل‌عمران/ ١٦٨)
همان كسانى كه [خود در خانه‌] نشستند و درباره دوستان خود گفتند: اگر از ما پيروى مى‌كردند كشته نمى‌شدند. بگو: اگر راست مى‌گوييد مرگ را از خودتان دور كنيد.
قَدْ يَعْلَمُ‌اللَّهُ الْمُعَوِّقِينَ مِنكُمْ وَالْقَائِلِينَ لإِخْوَانِهِمْ هَلُمَّ إِلَيْنَا وَلَا يَأْتُونَ الْبَأْسَ إِلَّا قَلِيلًا. (احزاب/ ١٨)
خداوند كسانى كه مردم را از جنگ باز مى‌داشتند و كسانى را كه به برادران خود مى‌گفتند: به سوى ما بياييد، به خوبى مى‌شناسد؛ و آنها [مردمى ضعيف‌اند و] جز اندكى روى به جنگ نمى‌آورند.
٣٣٦. تهديد منافقان شايعه افكن‌ لَئِن لَمْ يَنتَهِ الْمُنَافِقُونَ وَالَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَالْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ ثُمَّ لَا يُجَاوِرُونَكَ فِيهَا إِلَّا قَلِيلًا. (احزاب/ ٦٠)
اگر منافقان و كسانى كه در دلهايشان مرضى هست و شايعه افكنان در مدينه، [از كارشان‌] باز نايستند، تو را سخت بر آنان مسلط مى‌كنيم تا جز [مدتى‌] اندك در همسايگى تو نپايند.
٣٣٧. فرصت‌طلبى و مطالبات منافقان در بهره بردارى از نتايج جنگ‌ الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِنَ اللّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَاللّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَن يَجْعَلَ اللّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا. (نساء/ ١٤١)
همانان كه مترصّد شمايند؛ پس اگر از جانب خدا به شما محنتى برسد، مى‌گويند: مگر ما با شما نبوديم؟ و اگر براى كافران نصيبى باشد، مى‌گويند: مگر ما بر شما تسلط نداشتيم و شما را از [ورود در جمع‌] مؤمنان باز نمى‌داشتيم؟ پس خداوند، روز قيامت ميان شما داورى مى‌كند، و خداوند هرگز بر [زيانِ‌] مؤمنان، براى كافران [تسلّطى‌] قرار نداده است.