بجنگد. وصى او تصميم گرفت آن را انجام دهد و در پى آن، همه آنها را به مردى از ياران ما داد.
او كه نمى‌دانست بعد رسول خدا (ص) هنوز وقت اين كار (مرابطه) فرا نرسيده (مهدى آل محمد ظهور نكرده) پذيرفت و آن پول و اسب و سلاح را از او گرفت، شما چه مى‌فرماييد؛ آيا برايش رواست كه در برخى از اين مرزها از جانب آن شخص كه مرده به مرزبانى بپردازد، يا نه؟
امام (ع) فرمود: هر چه گرفته را به وصى برمى‌گرداند و به مرابطه نمى‌پردازد، زيرا پس از رسول خدا (ص) هنوز وقت پرداختن به آن فرا نرسيده است.
يونس گفت: او وصى را نمى‌شناسد. فرمود: پرس و جو كند (تا او را بيابد).
يونس پرس و جو كرده و به او دست نيافته؛ چه بايد بكند؟
امام (ع) فرمود: اگر اين چنين است پس در پاسگاه مرزى به عنوان مرابطه خدمت كند، ولى نجنگد.
پرسيد: در آن هنگام (در حال مرزبانى) اگر دشمن به آن‌جا حمله كرد به طورى كه نزديك بود به او برسد وظيفه‌اش چيست؟ بجنگد يا نه؟
امام رضا (ع) به او فرمود: اگر چنين است، بجنگد، ولى نه از جانب آن‌ها (حاكمان جور) بلكه (به عنوان يك وظيفه شخصى) براى دفاع از كيان اسلام زيرا؛ كفار قصد نابود كردن اسلام را دارند و اگر به مقصود خود برسند با از بين رفتن اسلام، ياد و نام محمد (ص) از بين خواهد رفت.
وَ عَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ قَالَ سَأَلَ أَبَا الْحَسَنِ (ع) رَجُلٌ وَ أَنَا حَاضِرٌ فَقُلْتُ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ إِنَّ رَجُلًا مِنْ مَوَالِيكَ بَلَغَهُ أَنَّ رَجُلًا يُعْطِي سَيْفاً وَ قَوْساً فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَتَاهُ فَأَخَذَهُمَا مِنْهُ ثُمَّ لَقِيَهُ أَصْحَابُهُ فَأَخْبَرُوهُ أنَّ السَّبِيلَ مَعَ هَؤُلَاءِ لَايَجُوزُ وَ أَمَرُو بِرَدِّهِمَا قَالَ فَلْيَفْعَلْ قَالَ قَدْ طَلَبَ الرَّجُلَ فَلَمْ يَجِدْهُ وَ قِيلَ لَهُ قَدْ قَضَى الرَّجُلُ قَالَ فَلْيُرَابِطْ وَلَا يُقَاتِلْ قُلْتُ مِثْلَ قَزْوِينَ وَ عَسْقَلَانَ وَ الدَّيْلَمِ وَ مَا أَشْبَهَ هَذِهِ الثُّغُورَ؟ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنْ جَاءَ الْعَدُوُّ إِلَى المَوْضِع الَّذِي هُوَ فِيهِ مُرَابِطٌ كَيْفَ يَصْنَعُ قَالَ يُقَاتِلُ عَنْ بَيْضَةِ الْإِسْلَامِ قَالَ يُجَاهِدُ قَالَ لَاإِلَّا أَنْ يَخَافَ عَلَى دَارِ الْمُسْلِمِينَ أَرَأَيْتَكَ لَوْ أَنَّ الرُّومَ دَخَلُوا عَلَى الْمُسْلِمِينَ لَم يَنبَغ لَهُم أَن يَمنَعُوهُم قَالَ يُرابِطُ وَ لَا يُقاتِلُ وَ إِن خَافَ عَلَى بَيضَةِ الاسلَامِ وَ المُسلِمِينَ قَاتَلَ فَيَكُونُ قِتَالُهُ لِنَفْسِهِ لَالِلسُّلْطَانِ لَأَنَّ فِي دُرُوسِ الْإِسْلَامِ دُرُوسَ ذِكْرِ مُحَمَّدٍ (ص). (وسائل الشيعه ١٥/ ٢٩، ح ١٩٩٤٣؛ الكافى ٥/ ٢١، تهذيب الاحكام ٦/ ١٢٥)
«يونس» مى‌گويد مردى از امام رضا (ع)- در حالى كه من نيز در مجلس حاضر بودم- پرسيد: