- از على (ع) فرمود: پيغمبر اكرم (ص) هرگاه برايم پرچمى مى‌بست و افرادى را همراه من مى‌فرستاد، به آنان مى‌فرمود: هر فردى قبل از برداشتن زخم سنگين به اسارت درآيد، از ما نيست.
توضيح: البته به اسارت دشمن درآمدن بستگى به موقعيت و شرايط جنگ دارد. ولى آنچه مسلم است نبايد قبل از هر اقدامى خود را تسليم دشمن كرد.
٧٩٥. فديه آزادى رزمنده‌اى كه خود تن به اسارت داده است‌ عَن عَلىّ بن الحسين، عَن ابيه: (انّ علياً (عليهم السلام) كانَ يَقُولُ: مَنِ استُأسِر مِن غَيرِ ان يُغلَب، فَلا يُفدى مِن بَيت مالِ المُسلِمين، وَ لَكِنّ يُفدى مِن مَالِه ان احَبّ اهلُه). (مستدرك الوسائل ١١/ ٧٠، ح ١٢٤٥٢)
از امام زين‌العابدين (ع) به نقل از پدرش روايت كرده كه فرمود: «همانا على (ع) همواره مى‌فرمود:
كسى كه پيش از چيره شدن دشمن، تن به اسارت دهد، سربهاى او نبايد از بيت‌المال مسلمين داده شود، اما اگر خاندانش بخواهند مى‌توانند او را از دارايى خودش، بخرند و از اسارت، رهايى بخشند.
- وَعَن الحسين بن على (عليهماالسلام) انه قال: «فَكاكُ الأسيرِ المُسلِمِ عَلى‌ اهلِ الأرضِ الَّتى‌ قاتَلَ عَلَيها. (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٨، ح ١٢٦٢٢)
- و از امام حسين (ع) روايت شده كه فرمود: آزاد كردن [و پرداختن سربهاى‌] رزمنده مسلمانى كه اسير شده، بر عهده مردم سرزمينى است كه او در آنجا (با دشمنان اسلام) پيكار كرده است.
*****