توضيح: پايبند بودن به توحيد و صداقت در ايمان به خدا و اجراى دستورات او، از عوامل پيروزى است.
٤١٩. صدق و راستى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى‌ نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا. (احزاب/ ٢٣)
در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر سر عهدى كه با خدا بستند، صادقانه ايستاده‌اند؛ بعضى پيمان خود را به آخر بردند [و در راه خدا شربت شهادت نوشيدند] و بعضى ديگر در انتظارند؛ و هرگز تغيير و تبديلى در عهد و پيمان خود ندادند.
وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ أُولئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوْا وَأُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ.
(بقره/ ١٧٧)
و در سختى و زيان و به هنگام جنگ شكيبايان اند، آنان اند كه راست گفته‌اند و آنان همان پرهيز كارانند.
فَلَمَّا رَأَى‌ اللَّهُ صِدْقَنَا أَنْزَلَ بِعَدُوِّنَا الْكَبْتَ، وَ أَنْزَلَ عَلَيْنَا النَّصْرَ، حَتَّى اسْتَقَرَّ الْإِسْلَامُ مُلْقِياً جِرَانَهُ، وَ مُتَبَوِّئاً (مبوّيا) أَوْطَانَهُ.
وَ لَعَمْرِي لَوْ كُنَّا نَأْتِي مَا أَتَيْتُمْ، مَا قَامَ لِلدِّينِ عَمُودٌ، وَ لَا اخْضَرَّ لِلإِيمَانِ عُودٌ. (نهج‌البلاغه، خطبه ٥٦)
پس چون خداوند صداقت ما را ديد، پيروزى و نصرت را بر ما و شكست و زبونى را بر دشمنانمان فرو فرستاد، تا آنكه اسلام ثبات يافت، پايگاههايش را به تصرف درآورد، و سينه بر زمين نهاد.
به جان خويشم سوگند كه اگر ما را نيز كارنامه‌اى چونان شما بود، نه دين بر پاى مى‌ايستاد و نه جوانه‌هايى بر نهال ايمان مى‌رست و خرمى مى‌يافت.
توضيح: صداقت، زمينه ساز پيروزى و نصرت خدا شمرده شده است.
٤٢٠. توكل بر خدا قُل لَن يُصِيبَنَا إِلَّا مَاكَتَبَ اللّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ. (توبه/ ٥١)
بگو: جز آنكه خدا براى ما مقرر داشته هرگز، به ما نمى‌رسد. او سرپرست ماست، و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكّل كنند.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِينَ يَخَافُونَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوا عَلَيْهِمُ الْبَابَ فَإِذَا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّكُمْ غَالِبُونَ وَعَلَى اللّهِ فَتَوَكَّلُوا إِن كُنْتُم مُؤْمِنِينَ. (مائده/ ٢٣)