أَدْرَكَهُ كَانَ كَمَنْ شَهِدَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ (ص) بَدْراً فَإِنْ مَاتَ يَنْتَظِرُ أَمْرَنَا كَانَ كَمَنْ كَانَ مَعَ قَائِمِنَا صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِ هَكَذَا فِي فُسْطَاطِهِ وَ جَمَعَ بَيْنَ السَّبَّابَتَيْنَ وَ لَاأَقُولُ هَكَذَا وَ جَمَعَ بَيْنَ السَّبَّابَةِ وَ الْوُسْطَى فَإِنَّ هَذِهِ أَطْوَلُ مِنْ هَذِهِ فَقَالَ أَبُو الْحَسَنَ (ع) صَدَقَ. (وسائل الشيعه ١٥/ ٤٧، ح ١٩٩٥٨، الكافى ٤/ ٢٦٠)
«عبداللَّه بن مغيره» مى‌گويد: محمد بن عبداللَّه براى امام رضا (ع) نقل كرد و من مى‌شنيدم كه گفت: پدرم از پدرانش نقل مى‌كرد كه بعضى به او گفته‌اند: در شهر ما، منطقه‌اى مرزى است كه به آن «قزوين» مى‌گويند و منطقه‌اى است كه دشمن در آن جاست و به آن «ديلم» مى‌گويند؛ در اين جا وظيفه من جهاد است يا مرزبانى؟
امام (ع) فرمود: بر شما باد به حج خانه خدا. آن شخص سخن خود را دوباره تكرار كرد. امام (ع) فرمود: بر شما باد به حج خانه خدا؛ آيا كسى از شما راضى نيست كه نفقه زن و بچه‌اش را بدهد و زندگى خود را اداره كند و انتظار امر ما را بكشد؟ پس اگر زنده بماند و او را درك كند، مانند كسى است كه در ركاب رسول خدا در جنگ «بدر» حاضر شده است، و اگر قبل از آن بميرد در حالى كه انتظار امر (فرج) ما را مى‌كشد، مانند كسى است كه با قائم ما (امام مهدى (ع)) و در خميه گاه اوست.
امام (ع) در حالى كه دو انگشت سبابه‌اش را كنار هم گذاشته بود، فرمود: (و البته) نمى‌گويم: هر دو (عمل) يكى است؛ مانند اين دو انگشت؛ و در حالى كه انگشت سبابه و انگشت وسطى را كنار هم گذاشته بود (و به آن دو اشاره مى‌كرد) فرمود: به درستى كه اين انگشت (وسطى) بلندتر است از اين انگشت (سبابه). آن گاه امام رضا (ع) (كه به اين روايت گوش مى‌داد) فرمود: راست گفت.
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سِنَانٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا تَقُولُ فِي هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يُقْتَلُونَ فِي هَذِهِ الثُّغُورِ قَالَ فَقَالَ الْوَيْلُ يَتَعَجَّلُونَ قَتْلَةً فِي الدُّنْيَا وَ قَتْلَةً فِي الآخِرَةِ وَ اللَّهِ مَا الشَّهِيدُ إلَّا شِيعَتُنَا وَلَوْ مَاتُوا عَلَى فُرُشِهِمْ. (وسائل الشيعه ١٥/ ٣١، ح ١٩٩٤٥، تهذيب الأحكام ٦/ ١٢٥)
«عبدالله بن سنان» مى‌گويد به امام صادق (ع) عرض كردم: فدايت شوم، درباره كسانى كه در اين مرزها كشته مى‌شوند، چه نظرى داريد؟ امام (ع) فرمود: واى بر آن‌ها (كه خود را به هلاكت مى‌اندازند) و مى‌شتابند به سوى هلاكت در دنيا و آخرت! و به خدا قسم شهيد نيست مگر شيعيان ما، حتى اگر در رختخواب بميرند!