چنين است كه دل هريك، كانون كينه ديگرى باشد و در آينده‌اى نه چندان دور، نقاب از چهره برگيرد.
به خدا سوگند كه اگر اينان به هدف خويش دست يابند، اين جان آن را مى‌گيرد و آن، بر اين يورش مى‌آورد.
٨٢٣. شرارت، جنگ‌افروزى، ستمگرى، فساد و فتنه‌انگيزى‌ يا فَرزدَقُ انَّ هؤلاءِ قَومٌ لَزِمُوا طَاعةَ الشَّيطانِ وَ تَرَكُوا طَاعَةَ الرَّحمَانِ وَ اظهَرَوا الفِسادَ فِى الارضِ وَ ابطَلُوا الحُدُودَ وَ شَرِبُوا الخُمُورَ وَاستَأثِرُوا فِى اموَالِ الفُقَراءِ وَ المَساكينِ وَ انَا اولَى مَن قَامَ بِنُصرَةِ دِينِ اللَّهِ وَ اعزازِ شَرعِهِ وَ الجِهادِ فِى سَبيلِهِ، لِتَكونَ كَلِمَةَ اللَّهِ هِىَ العُلياءِ (فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٣٨٠)
(امام حسين (ع) به فرزدق فرمود!) «اى فرزدق، اينان مردمى‌اند كه در پيروى شيطان پا برجايند و خداى رحمان را پيروى نمى‌كنند و در زمين فساد را رواج داده حدود خداوندى را باطل كرده‌اند.
شراب مى‌نوشند و اموال فقرا و مساكين را ويژه خود ساخته‌اند و من سزاوارترم كه به يارى دين خدا برخيزم و آيين او را گرامى داشته، در راهش جهاد كنم. تا كلمه خدا برترين باشد.
فِتَنٌ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ لَا تَقُومُ لَهَا قَائِمَةٌ وَ لَا تُرَدُّ لَهَا رَايَةٌ تَأْتِيكُمْ مَزْمُومَةً مَرْحُولَةً يَحْفِزُهَا قَائِدُهَا وَ يَجْهَدُهَا رَاكِبُهَا أَهْلُهَا قَوْمٌ شَدِيدٌ كَلَبُهُمْ قَلِيلٌ سَلَبُهُمْ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١٠٢، بند ٣)
امام على (ع): ... پيشاپيش، موجهايى از فتنه را مى‌بينم كه پاره‌هايى از سياهى شب را مى‌مانند كه در برابرشان، هيچ نيرويى را تاب مقاومت نماند، و هيچ پرچمى را توان دفاع نباشد.
چونان اشترانى مجهز و مهار خورده، بر شما يورش آورند كه جلودارشان بى امان به پيش مى‌كشد و سوار كارشان به سختى مى‌راند و فتنه‌گرانش، گروهى‌اند كه هارى‌شان سخت و يغماگريشان ناچيز است.
٨٢٤. ضد نماز و عبادت خداوند يَا وَيلَكَ يَا عُمرَ بنَ سَعدٍ أَنَسيتَ شَرايِعَ الاسلامِ، أَلا تَقِف عَن الحَربِ حَتَّى نُصلّى وَ تُصلُّونَ وَ نَعوُدُ الَى الحَربِ استَحْوذَ عَليهِ الشَّيطانُ.
يَا وَيلَكُم الّا تَقِفُونَ عَنِ الحَربِ حَتَّى نُصلّى. (فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٤٩٨)
ابومخنف گويد: امام حسين (ع) خود اذان گفت و چون تمام كرد ندا داد:) «واى بر تو اى عمر بن سعد!