١٠٨. تاكتيك‌ ٨٧٢. نقش تاكتيك‌ أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ بَعَثْتُ مُقَدِّمَتِي وَ أَمَرْتُهُمْ بِلُزُومِ هَذَا الْمِلْطَاطِ حَتَّى يَأْتِيَهُمْ أَمْرِي وَ قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَقْطَعَ هَذِهِ النُّطْفَةَ إِلَى شِرْذِمَةٍ مِنْكُمْ مُوَطِّنِينَ أَكْنَافَ دِجْلَةَ فَأُنْهِضَهُمْ مَعَكُمْ إِلَى عَدُوِّكُمْ وَ أَجْعَلَهُمْ مِنْ أَمْدَادِ الْقُوَّةِ لَكُمْ. (نهج‌البلاغه، خطبه ٤٨، بند ٢)
امام على (ع): ... اما بعد، پس از ستايش پروردگار، پيشتازان لشكرم را از جلو فرستادم و دستور دادم در كنار فرات توقف كنند، تا فرمان من به آنها برسد، زيرا تصميم گرفتم از آب فرات بگذرم و به سوى جمعيتى از شما كه در اطراف دجله مسكن گزيده‌اند رهسپار گردم و آنها را همراه شما بسيج نمايم، و از آنها براى كمك و تقويت شما يارى بطلبم.
٨٧٣. خشمگين و خشن در مصاف با دشمن‌ وَلْيَجِدُوا فِيكُمْ غِلْظَةً. (توبه/ ١٢٣)
(دشمنان شما) بايد در شما شدّت و خشونت (و قدرت) احساس كنند.
مُحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ. (فتح/ ٢٩)
محمد فرستاده خدا و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و خشن و در ميان خود مهربان مى‌باشند.
ذلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِقِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَإِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ. (انفال/ ١٣)
اين [كيفر] بدان سبب است كه آنان با خدا و پيامبر او به مخالفت برخاستند، و هر كس با خدا و پيامبر او به مخالفت برخيزد، قطعاً خدا سخت‌كيفر است.
مَنْ أَحَدَّ سِنَانَ الْغَضَبِ لِلَّهِ قَوِيَ عَلَى قَتْلِ أَشِدَّاءِ الْبَاطِلِ. (نهج‌البلاغه، حكمت ١٧٤)
امام على (ع): كسى كه براى خدا سرنيزه خشم خود را تيز كند بر كشتار سردمداران باطل نيرومند مى‌گردد.
٨٧٤. ايجاد رعب در دل دشمن‌ سَنُلْقِي فِي قُلُوبِ الَّذِينَ كَفَرُوا الرُّعْبَ بِمَا أَشْرَكُوا بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَاناً وَمَأْوَاهُمُ النَّارُ وَبِئْسَ مَثْوَى الظَّالِمِينَ. (آل‌عمران/ ١٥١)
به زودى در دل‌هاى كسانى كه كفر ورزيده‌اند، بيم خواهيم افكند؛ زيرا چيزى را با خدا شريك‌