٢٣١. سفارش‌هاى امام على (ع) به رزمندگان‌ غُضُّوا ابصارَكُم وَ عَضُّوا عَلى‌ نَواجِذِكُم وَ اكْثِروُا مِن ذِكْرِ رَبِّكُم وَ ايَّاكُمْ وَ كَثْرَةِ الكلامِ فَانَّه فَشَلٌ.
(مناقب، ابن شهر آشوب، ٣/ ١٥٥)
چشمان خود را ببنديد و دندانهايتان را بر هم بفشاريد و ذكر پروردگارتان را بسيار كنيد و از زياد حرف زدن بپرهيزيد كه سستى مى‌آفريند.
لَا تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ فَإِنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلَى حُجَّةٍ وَ تَرْكُكُمْ إِيَّاهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ حُجَّةٌ أُخْرَى لَكُمْ عَلَيْهِمْ فَإِذَا كَانَتِ الْهَزِيمَةُ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً وَ لَا تُصِيبُوا مُعْوِراً وَ لَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحٍ وَ لَا تَهِيجُوا النِّسَاءَ بِأَذًى وَ إِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ وَ سَبَبْنَ أُمَرَاءَكُمْ فَإِنَّهُنَّ ضَعِيفَاتُ الْقُوَى وَ الْأَنْفُسِ وَ الْعُقُولِ إِنْ كُنَّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَ إِنَّهُنَّ لَمُشْرِكَاتٌ وَ إِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَنَاوَلُ الْمَرْأَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ بِالْفَهْرِ أَوِ الْهِرَاوَةِ فَيُعَيَّرُ بِهَا وَ عَقِبُهُ مِنْ بَعْدِهِ. (نهج‌البلاغه، نامه ١٤)
با دشمن جنگ را آغاز نكنيد تا آنها شروع كنند، زيرا بحمداللَّه حجّت با شماست، و آغازگر جنگ نبودنتان، تا آن كه دشمن به جنگ روى آورد، حجّت ديگر بر حقّانيت شما خواهد بود.
اگر به اذن خدا شكست خوردند و گريختند، آن كس را كه پُشت كرده نكشيد، و آن را كه قدرت دفاع ندارد آسيب نرسانيد، و مجروحان را به قتل نرسانيد.
زنان را با آزار دادن تحريك نكنيد هر چند آبروى شما را بريزند، يا اميران شما را دشنام دهند، كه آنان در نيروى بدنى و روانى و انديشه كم توانند، در روزگارى كه زنان مشرك بودند مأمور بوديم دست از آزارشان برداريم و در جاهليّت اگر مردى با سنگ يا چوب دستى، به زنى حمله مى‌كرد، او و فرزندش را سرزنش مى‌كردند.
٢٣٢. سفارش امام على (ع) به پرچمدار خود، محمد حنفيه‌ تَزُولُ الْجِبَالُ وَ لَا تَزُلْ عَضَّ عَلَى نَاجِذِكَ أَعِرِ اللَّهَ جُمْجُمَتَكَ تِدْ فِي الْأَرْضِ قَدَمَكَ ارْمِ بِبَصَرِكَ أَقْصَى الْقَوْمِ وَ غُضَّ بَصَرَكَ وَ اعْلَمْ أَنَّ النَّصْرَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ سُبْحَانَهُ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١١)
اگر كوه‌ها از جاى كنده شوند تو ثابت و استوار باش، دندان‌ها را بر هم بفشار، كاسه سرت را به خدا عاريت ده، پاى بر زمين ميخكوب كن، به صفوف پايانى لشكر دشمن بنگر، از فراوانى دشمن چشم بپوش، و بِدان كه پيروزى از سوى خداى سبحان است.