باشد، خداوند حورالعين فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٣٨٦ ٧١. نيروهاى كيفى و كارآمد ص : ٣٨٥ را همسر او قرار مى‌دهد: كسى كه خشم خود را (براى رضاى خدا) فرو مى‌بَرَد و كسى كه در برابر شمشيرها براى رضاى خدا صبر و استقامت مى‌كند و كسى كه به مال حرامى دسترسى داشته باشد اما، براى رضاى خدا، از آن چشم بپوشد.
٦١٤. مجاهدان به همراه مركب‌ها و سلاح‌هاى خود در بهشت‌ قَالَ رَسُول اللَّه (ص): خُيُولُ الْغُزاةِ فِى الدّنيا خُيُولُهم فِى الجَنَّةِ، وَ انَّ ارْدِيَةَ الْغُزَاةِ لَسُيُوفُهُم.
(وسائل الشيعه ١٥/ ١٠، ح ١٩٩٠٣)
«على‌بن ابراهيم» به سند خودش از پيغمبر خدا (ص) روايت كرده كه: اسبان جنگى رزمندگان در دنيا، در بهشت نيز مركب‌هاى آنان مى‌باشند و به راستى رزمندگان شمشيرهاى خود را به همراه دارند.
٦١٥. همنشينى مجاهدان با امامان (ع) در بهشت‌ امام على (ع): مَنْ احَبَّنا بِقَلْبِهِ وَ كانَ مَعَنا بِلِسانِهِ وَ قاتَلَ عَدُوَّنا بِسَيْفِهِ فَهُوَ مَعَنا فِى الْجَنَّةِ فِى دَرَجَتِنا.
(وَ امّا) مَنْ احَّبَنا بِقَلْبِهِ وَاعانَنا بِلِسانِهِ وَ لَمْ يُقاتِلْ مَعَنا بِيَدِهِ فَهُوَ مَعَنا فِى الجَنَّةِ دُونَ دَرَجَتِنا.
(غرر الحكم، ج ٢، ص ٦٣٧)
كسى كه ما را دوست بدارد و با زبان و بيان خود از ما دفاع كند و با دشمنان ما بجنگد، در بهشت با ماست و در جايگاه و درجه ما خواهد بود. (واما) كسى كه ما را دوست داشته باشد و با زبان و بيانش دين ما را يارى نمايد، اما در ركاب ما در ميدان جنگ حضور نيابد و همراه ما نباشد، او [نيز] همچون ما در بهشت خواهد بود، اما در جايگاهى پايين‌تر.
٦١٦. پرواز مجاهدان راه خدا در بهشت‌ عَن زيد بن علىّ، عَن ابيهِ، عَن جَدّهِ عليهم السلام قَالَ: قَالَ اميرُالمُؤمِنِينَ عَلىّ بنِ ابى‌طالبٍ عليه السلام: فَانَّ فِى الجَنّةِ لَشَجَرةٌ يَخرُجُ مِن اعلاهَا الْحُلَلُ وَ مَن اسْفَلِهَا خَيلٌ بُلْقٌ مُسْرَجَةٌ مُلْجَمَةْ ذَوَاتُ اجْنِحَةٍ لَا تَرُوثُ وَ لَا تَبُولُ، فَيَركبُها اولِياءُ اللّه فَتَطيرُ بِهِم فِى الجَنّةِ حَيثُ شاؤُا، فَيَقُولُ الّذِى اسفَلُ مُنهُم: يَا رَبَّنَا مَا بَلَغَ بِعِبَادِكَ هِذِهِ الكَرَامَةَ؟ فَيَقُولُ اللّهُ جلّ جلالُه: انَّهُم كَانُوا يَقُومُونَ اللّيلَ وَ لَا يَنَامُونَ وَ يَصُومُونَ النَّهَارَ وَ لَا يَأكُلُونَ وَ يُجَاهِدُونَ العَدُوَّ وَ لَا يُجبِنُون، وَ يَتَصَدَّقُون وَ لَا يَبخلُونَ.
(بحارالانوار ٩٧/ ٨، ح ٣، امالى صدوق/ ٢٩١)
على (ع) فرمود: در بهشت درختى است كه از بالاى آن لباس‌هاى زيبا و رنگارنگ خارج مى‌شود