اميرالمؤمنين (ع) در كوفه، مشغول خواندن خطبه بود. ناگاه يكى از خوارج برخاست و گفت: «لا حُكم الّا لِلّه» (يعنى حكمرانى جز بر خدا، هرگز بر ديگرى روا نيست)
امير مؤمنان (ع) سكوت كرد.
سپس ديگرى برخاست و بعد از وى ديگرى و همان جمله را تكرار كردند، تا سرانجام على (ع) فرمود: سخن حقى است كه به قصد باطل، ادا مى‌گردد. (و خطاب به خوارج فرمود:) شما نزد ما از سه ويژگى رفتارى و خصوصيت، برخوردار هستيد: شما را از نماز خواندن در مساجد- كه خانه خداست- بازنمى‌داريم از غنايم و فى‌ء، بهره‌مند خواهيد شد تا وقتى دستتان در دست ماست و هرگز آغاز نبرد با شما نخواهيم بود.
و گواهى مى‌دهم كه پيامبر راستگو از قول جبرئيل، او نيز از سوى پروردگار جهانيان به من خبر داد كه: تا روز قيامت، هيچ گروهى از شما- كم يا زياد- بر ما خروج نمى‌كند مگر آن كه خداوند، مرگ او را به دست ما قرار داده است و بدون ترديد، پرفضيلت‌ترين جهادها مبارزه با شما است! و برترين مجاهدان، رزمنده‌اى است كه شما را بكشد و بهترين شهيدان، كسى است كه به دست شما كشته شود. پس هر كار مى‌خواهيد بكنيد؛ روز قيامت، كجروان، زيان مى‌بينند و براى هر خبرى كه از جانب خدا به شما داده شد قرارگاهى است و به زودى آن را خواهيد دانست.
٢٥٠. تبيين ماهيّت خوارج‌ كَلَّا وَ اللَّهِ إِنَّهُمْ نُطَفٌ فِي أَصْلَابِ الرِّجَالِ وَ قَرَارَاتِ النِّسَاءِ. كُلَّمَا نَجَمَ مِنْهُمْ قَرْنٌ قُطِعَ حَتَّى يَكُونَ آخِرُهُمْ لُصُوصاً سَلَّابِينَ. (نهج‌البلاغه، خطبه ٦٠)
نه، هرگز، به خدا سوگند كه خوارج نطفه‌هايى در صلب مردان و رحم زنان وجود خواهند داشت.
هرگاه شاخى از آنان سر برآورد قطع مى‌گردد تا اينكه آخرينشان به راهزنى و دزدى تن در مى‌دهند.
٢٥١. خوارج، سگ‌هاى جهنم‌ قَالَ رَسوُلُ اللّهِ (ص): الخَوارجُ كَلابُ اهْلِ النَّارِ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٨٢، ح ٢٠٠٣٠)
رسول خدا (ص) فرمود: خوارج، سگهاى دوزخيان‌اند.
٢٥٢. نفرين امام (ع) و پيش بينى آينده خوارج‌ أَصَابَكُمْ حَاصِبٌ وَلَا بَقِيَ مِنْكُمْ آثِرٌ. أَبَعْدَ إِيمَانِي بِاللَّهِ وَجِهَادِي مَعَ رَسُولِ‌اللَّهِ (ص) أَشْهَدُ عَلَى نَفْسِي‌