كَيْفَ يَكُونُ لِلْمُشْرِكِينَ عَهْدٌ عِندَ اللّهِ وَعِندَ رَسُولِهِ إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَمَا اسْتَقَامُوا لَكُمْ فَاسْتَقِيمُوا لَهُمْ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ. (توبه/ ٧)
چگونه مشركان را نزد خدا و نزد فرستاده او عهدى تواند بود؟ مگر با كسانى كه كنار مسجد الحرام پيمان بسته‌ايد. پس تا با شما [بر سر عهد] پايدارند، با آنان پايدار باشيد؛ زيرا خدا پرهيزگاران را دوست مى‌دارد.
٥١٥. پيمان شكنى، خصلت دشمنان اسلام‌ كَيْفَ وَإِن يَظْهَرُوا عَلَيْكُمْ لَايَرْقُبُوا فِيكُمْ إِلّاً وَلَا ذِمَّةً يُرْضُونَكُم بِأَفْوَاهِهِمْ وَتَأْبَى‌ قُلُوبُهُمْ وَأَكْثَرُهُمْ فَاسِقُونَ. (توبه/ ٨)
چگونه [براى آنان عهدى است‌] با اينكه اگر بر شما دست يابند، درباره شما نه خويشاوندى را مراعات مى‌كنند و نه تعهّدى را. شما را با زبانشان راضى مى‌كنند و حال آنكه دلهايشان امتناع مى‌ورزد و بيشترشان منحرف‌اند.
لَايَرْقُبُونَ فِي مُؤْمِنٍ إِلّاً وَلَا ذِمَّةً وَأُولئِكَ هُمُ الْمُعْتَدُونَ. (توبه/ ١٠)
درباره هيچ مؤمنى مراعات خويشاوندى و عهد و پيمان را نمى‌كنند، و ايشان همان تجاوزكاران‌اند.
الَّذِينَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَايَتَّقُونَ. (انفال/ ٥٦)
كسانى از آنها (كافران) كه با آنان پيمان بسته‌اى، سپس پيمان خود را هر بار مى‌شكنند و هيچ پروا نمى‌كنند.
٥٥. پيمان‌هاى الهى‌ ٥١٦. لزوم پايبندى بر پيمان‌هاى الهى‌ إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى‌ نَفْسِهِ وَمَن أَوْفَى‌ بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً. (فتح/ ١٠)
در حقيقت، كسانى كه با تو بيعت مى‌كنند، جز اين نيست كه با خدا بيعت مى‌كنند، دست خدا بالاى دست‌هاى آنان است. پس هر كه پيمان شكنى كند، تنها به زيان خود پيمان مى‌شكند، و هر كه بر آنچه با خدا عهد بسته وفادار بماند، به زودى خدا پاداشى بزرگ به او مى‌بخشد.