بى درنگ به سركوبى عاصيان برخيز. با تكيه به نيروى داوطلبانى كه تن به پيروى تو داده‌اند، بى نياز از كسانى باش كه يارى خويش را از تو دريغ مى‌دارند، زيرا كسى كه با فشار و به ناگزير در جبهه حاضر آيد، غيبتش بهتر از حضور، و نشستنش به از برخاستن باشد.
٦٣٢. ايمان راسخ به خداوند و معاد و پايبند به آن‌ وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ. (آل‌عمران/ ١٤٧)
و سخن آنان جز اين نبود كه گفتند: پروردگارا! گناهان ما و زياده‌روى ما در كارمان را بر ما ببخشاى و گام‌هاى ما را استوار دار، و ما را بر گروه كافران يارى ده.
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ. (حجرات/ ١٥)
در حقيقت، مؤمنان كسانى اند كه به خدا و پيامبر او گرويده و [ديگر] شك نياورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد كرده‌اند؛ اينان‌اند كه راست كردارند.
٦٣٣. اهل جهاد در راه خدا لكِنِ الْرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ. (توبه/ ٨٨)
ولى پيامبر و كسانى كه با او ايمان آورده‌اند، با مال و جانشان به جهاد برخاسته‌اند و اينان‌اند كه همه خوبى‌ها براى آنان است، اينان همان رستگاران‌اند.
وَلَا عَلَى الَّذِينَ إِذَا مَا أَتَوْكَ لِتَحْمِلَهُمْ قُلْتَ لَاأَجِدُ مَاأَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ تَوَلَّوا وَأَعْيُنُهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ حَزَناً أَلَّا يَجِدُوا مَا يُنفِقُونَ. (توبه/ ٩٢)
و [نيز] گناهى نيست بر كسانى كه چون پيش تو آمدند تا سوارشان كنى [و] گفتى: چيزى پيدا نمى‌كنم تا بر آن سوارتان كنم، برگشتند؛ و در اثر اندوه، از چشمانشان اشك فرو مى‌ريخت كه [چرا] چيزى نمى‌يابند تا [در راه جهاد] خرج كنند.
الَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدَوا فِي سَبِيلِ اللّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِندَ اللّهِ وَأُولئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ. (توبه/ ٢٠)
كسانى كه ايمان آورده و هجرت كرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداخته‌اند، نزد خدا مقامى هرچه والاتر دارند و اينان همان رستگاران‌اند.