از افراد تحت فرماندهى او نيز مى‌خواست كه نيكوكار باشند و مى‌فرمود: «به نام خدا و در راه خدا و بنابر وظايف آيين پيغمبر خدا (ص) براى نبرد بشتابيد ولى تا حجت را بر آنان تمام نكرده‌ايد به كارزار نپردازيد. و از آنان بخواهيد، به يگانگى خدا و اين كه محمد، پيامبر او است و به آنچه از جانب خدا بر او نازل گرديده اعتراف كنند. پس اگر پاسخ مثبت دادند، برادران دينى شما خواهند شد، (كارى به آنها نداشته باشيد و) بخواهيد از سرزمين خودشان به «دار الهجره» كوچ كنند؛ اگر چنين كردند (كه خوب) وگرنه به آنان خبر دهيد كه مانند بيابانگردها و باديه‌نشينان مسلمان خواهند بود؛ همان حكم الهى كه بر باديه نشينان مسلمان جارى است براى آنان نيز اجرا خواهد شد؛ يعنى از فى‌ء و غنيمت، بهره‌اى ندارند. و اگر اسلام را نپذيرفتند از آنان بخواهيد به دست خود با خضوع، جزيه بپردازند؛ اگر پذيرفتند، از آنان قبول كنيد و اگر نپذيرفتند از خدا بخواهيد تا شما را يارى دهد و با آنان بجنگيد.» ٢٨٨. تبليغات اهل كتاب براى خاموش كردن فروغ اسلام‌ يُرِيدُونَ أَن يُطْفِئُوا نُورَ اللّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَيَأْبَى اللّهُ إِلَّا أَن يُتِمَّ نُورَهُ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ. (توبه/ ٣٢)
مى‌خواهند نور خدا را با دهانشان (تبليغات) خاموش كنند، ولى خداوند اباء دارد، جز آنكه نورش را تمام مى‌كند و لو آنكه كافران را خوش نيايد.
٢٨٩. دشمنى با مسلمانان، مجوز جنگ با اهل كتاب‌ وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِندِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَاصْفَحُوا حَتَّى‌ يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللّهَ عَلَى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَدِيرٌ. (بقره/ ١٠٩)
بسيارى از اهل كتاب- پس از اينكه حق برايشان آشكار شد- از روى حسدى كه در وجودشان بود، آرزو مى‌كردند كه شما را بعد از ايمانتان، كافر گردانند. پس عفو كنيد و درگذريد، تا خدا فرمان خويش را بياورد كه خدا بر هر كارى توانا است.
٢٩٠. پيمان شكنى، مجوز جنگ با اهل كتاب‌ الَّذِينَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَايَتَّقُونَ. (انفال/ ٥٦)
كسانى از آنها (كافران) كه با آنان پيمان بسته‌اى، سپس پيمان خود را هر بار مى‌شكنند و هيچ پروا نمى‌كنند.