فَإِذَا ذَهَبَ الْخَوْفُ سَلَقُوكُم بِأَلْسِنَةٍ حِدَادٍ أَشِحَّةً عَلَى الْخَيْرِ. (احزاب/ ١٩)
و چون ترس [از جنگ‌] برطرف شود، شما را با زبانهايى تند نيش مى‌زنند؛ بر مال حريص‌اند. [و به دنبال غنايم مى‌باشند] وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِنَ اللّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَم تَكُنْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً. (نساء/ ٧٣)
و اگر غنيمتى از خدا به شما برسد- چنان‌كه گويى ميان شما و ميان او [رابطه‌] دوستى نبوده- خواهد گفت: كاش من با آنان بودم و به نواى بزرگى مى‌رسيدم.
٣٣٨. اطاعت ظاهرى از پيامبر (ص) و مخالفت با او در عمل از شگردهاى منافقان‌ وَيَقُولُونَ طَاعةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ وَاللّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ وَكَفَى‌ بِاللّهِ وَكِيلًا. (نساء/ ٨١)
و مى‌گويند: فرمانبرداريم، ولى چون از نزد تو بيرون مى‌روند، جمعى از آنان شبانه، جز آنچه تو مى‌گويى، تدبير مى‌كنند و خدا آنچه را شبانه در سر مى‌پرورند، مى‌نگارد. پس، از ايشان روى برتاب و بر خدا توكل كن و خدا بس كارساز است.
٣٣٩. ايجاد پايگاه براى مبارزه با خدا و رسول او، با پوشش دين‌ وَالَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِرَاراً وَكُفْراً وَتَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ وَإِرْصَاداً لِمَنْ حَارَبَ اللّهَ وَرَسُولَهُ مِن قَبْلُ وَلَيَحْلِفُنَّ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا الْحُسْنَى‌ وَاللّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ. (توبه/ ١٠٧)
و آنهايى كه مسجدى اختيار كردند كه مايه زيان و كفر و پراكندگى ميان مؤمنان است، و [نيز] كمينگاهى است براى كسى كه قبلًا با خدا و پيامبر او به جنگ برخاسته بود، و سخت سوگند ياد مى‌كنند كه جز نيكى قصدى نداشتيم. [ولى‌] خدا گواهى مى‌دهد كه آنان قطعاً دروغگو هستند.
٣٤٠. افشاى توطئه منافقان در براندازى حكومت الهى‌ يَقُولُونَ لَئِن رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ. (منافقون/ ٨)
مى‌گويند: اگر به مدينه برگرديم، قطعاً آنكه عزّتمندتر است آن زبون‌تر را از آنجا بيرون خواهد كرد، و [لى‌] عزّت از آنِ خدا و از آنِ پيامبر او و از آنِ مؤمنان است، ليكن اين دورويان نمى‌دانند.