١٤٨. عدم پايدارى و فرار از مرگ، عامل ديگر شكست‌ أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَعْلَمِ اللّهُ الَّذِينَ جَاهَدُوا مِنْكُمْ وَيَعْلَمَ الصَّابِرِينَ. وَلَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِن قَبْلِ أَن تَلْقَوْهُ فَقَدْ رَأَيْتُمُوهُ وَأَنْتُمْ تَنْظُرُونَ (آل‌عمران/ ١٤٢- ١٤٣)
آيا پنداشتيد كه داخل بهشت مى‌شويد، بى‌آنكه خداوند جهادگران و شكيبان شما را معلوم بدارد؟
و شما مرگ را پيش از آنكه با آن روبه‌رو شويد، سخت آرزو مى‌كرديد؛ پس آن را ديديد و [همچنان‌] نگاه مى‌كرديد.
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تَمُوتَ إِلَّا بِإِذْنِ اللّهِ كِتَابَاً مُؤَجَّلًا وَمَن يُرِدْ ثَوابَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَن يُرِدْ ثَوَابَ الآخِرَةِ نُؤْتِهِ مِنْهَا وَسَنَجْزِي الشَّاكِرِينَ. (آل‌عمران/ ١٤٥)
و هيچ كسى جز به فرمان خدا نميرد. [خداوند، مرگ را] به‌عنوان سرنوشتى معيّن [مقرر كرده است‌]. و هر كه پاداش اين دنيا را بخواهد، به او از آن مى‌دهيم؛ و هر كه پاداش آن سراى را بخواهد، از آن به او مى‌دهيم و به زودى سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد.
١٤٩. شايعه كشته شدن پيامبر (ص)
وَمَا مُحمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَفَإِنْ مَاتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلَى‌ أَعْقَابِكُمْ وَمَن يَنْقَلِبْ عَلَى‌ عَقِبَيْهِ فَلَن يَضُرَّ اللّهَ شَيْئاً وَسَيَجْزِي اللّهُ الشَّاكِرِينَ. (آل‌عمران/ ١٤٤)
و محمد، جز فرستاده‌اى كه پيش از او [هم‌] پيامبرانى [آمده و] گذشتند، نيست. آيا اگر او بميرد يا كشته شود، از عقيده خود برمى‌گرديد؟ و هر كس از عقيده خود باز گردد، هرگز هيچ زيانى به خدا نمى‌رساند، و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش مى‌دهد.
١٥٠. فرار از جبهه به خاطر ضعف ايمان‌ إِنَّ الَّذِينَ تَوَلَّوْا مِنكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ إِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطَانُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوا وَلَقَدْ عَفَا اللّهُ عَنْهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ. (آل‌عمران/ ١٥٥)
كسانى از شما كه در روز روبه‌رو شدن دو جمعيت با يكديگر [در جنگ احد] فرار كردند، شيطان آنها را بر اثر بعضى از گناهانى كه مرتكب شده بودند، به لغزش انداخت؛ و قطعاً خداوند از آنها درگذشت؛ زيرا خداوند، آمرزنده و بردبار است.
١٥١. فرار به سمت كوه و بى‌توجهى به فراخوانى پيامبر (ص)
إِذْ تُصْعِدُونَ وَلَا تَلْوُونَ عَلَى‌ أَحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غَمَّا بِغَمٍّ لِكَيْلَا تَحْزَنُوا عَلى‌ مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ. (آل‌عمران/ ١٥٣)