٥٠٤. حرمت‌شكنى مشركان جاهلى در جابه‌جا كردن ماههاى حرام براى تداوم جنگ و غارت‌ إِنَّمَا النَّسِي‌ءُ زِيَادَةٌ فِي الْكُفْرِ يُضَلُّ بِهِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُحِلُّونَهُ عَاماً وَيُحَرِّمُونَهُ عَاماً لِيُوَاطِئُوا عِدَّةَ مَاحَرَّمَ اللّهُ فَيُحِلُّوا مَا حَرَّمَ اللّهُ زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمَالِهِمْ وَاللّهُ لَايَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ. (توبه/ ٣٧)
جز اين نيست كه جا به جا كردن [ماه‌هاى حرام‌]، فزونى در كفر است كه كافران به وسيله آن گمراه مى‌شوند؛ آن را يك سال حلال مى‌شمارند، و يك سال [ديگر] آن را حرام مى‌دانند تا با شماره ماه‌هايى كه خدا حرام كرده است موافق سازند، و در نتيجه آنچه را خدا حرام كرده [بر خود] حلال گردانند. زشتى اعمالشان برايشان آراسته شده است و خدا گروه كافران را هدايت نمى‌كند.
٥٠٥. نهى از جنگيدن در مسجدالحرام، جز در صورت حرمت شكنى دشمنان‌ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُم وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ القَتْلِ وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّى‌ يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ. (بقره/ ١٩١)
و هر كجا بر ايشان دست يافتيد، آنان را بكشيد، و از همان جا كه شما را بيرون راندند، آنان را بيرون برانيد، [چرا كه‌] فتنه [: شرك‌] از قتل بدتر است، [با اين همه‌] در كنار مسجدالحرام با آنان جنگ مكنيد، مگر آنكه با شما در آنجا به جنگ درآيند، پس اگر با شما جنگيدند، آنان را بكشيد، كه كيفر كافران چنين است.
٥٤. پيمان با دشمنان‌ ٥٠٦. لزوم پايبندى و وفاء به پيمان با دشمنان‌ إِلَّا الَّذِينَ عَاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنقُصُوكُمْ شَيْئاً وَلَمْ يُظَاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلَى‌ مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ. (توبه/ ٤)
مگر آن مشركانى كه با آنان پيمان بسته‌ايد، و چيزى از [تعهدات خود نسبت به‌] شما فروگذار نكرده، و كسى را بر ضد شما پشتيبانى ننموده‌اند، پس پيمان اينان را تا [پايان‌] مدتشان تمام كنيد؛ چرا كه خدا پرهيزگاران را دوست دارد.
إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَى‌ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ