و پيامبرشان به آنها گفت: «نشانه حكومت او، اين است كه «صندوق عهد» به سوى شما خواهد آمد. (همان صندوقى كه) در آن، آرامشى از پروردگار شما، و يادگارهاى خاندان موسى و هارون قرار دارد؛ در حالى كه فرشتگان، آن را حمل مى‌كنند. در اين موضوع، نشانه‌اى (روشن) براى شماست، اگر ايمان داشته باشيد.» و هنگامى كه طالوت (به فرماندهى لشكر بنى اسرائيل منصوب شد، و) سپاهيان را با خود بيرون برد، به آنها گفت: «خداوند، شما را به وسيله يك نهر آب، آزمايش مى‌كند، آنها (كه به هنگام تشنگى) از آن بنوشند، از من نيستند؛ و آنها كه جز يك پيمانه با دست خود، بيشتر از آن نخورند، از من هستند!» جز عده كمى، همگى از آن آب نوشيدند. سپس هنگامى كه او، و افرادى كه با او ايمان آورده بودند، (و از بوته آزمايش، سالم به درآمدند) از آن نهر گذشتند، (از كمى نفرات خود، ناراحت شدند، و عده‌اى) گفتند: «امروز، ما توانايى مقابله با «جالوت» و سپاهيان او را نداريم.» اما آنها كه مى‌دانستند خدا را ملاقات خواهند كرد (و روز رستاخيز، ايمان داشتند) گفتند: «چه بسيار گروههاى كوچكى كه به فرمان خدا، بر گروههاى فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ١١٦ ١٩. جنگ بدر كبرى ص : ١١١ عظيمى پيروز شدند!» و خداوند، با صابران (و استقامت كنندگان) است. و هنگامى كه در برابر «جالوت» و سپاهيان او قرار گرفتند گفتند: «پروردگارا! پيمانه شكيبايى و استقامت را بر ما بريز! و قدم‌هاى ما را ثابت بدار! و ما را بر جمعيت كافران، پيروز برگردان! سپس به فرمان خدا، آنها سپاه دشمن را به هزيمت وا داشتند. و «داود» (نوجوان نيرومند و شجاعى كه در لشكر «طالوت» بود)، «جالوت» را كشت؛ و خداوند، حكومت و دانش را به او بخشيد؛ و از آنچه مى‌خواست به او تعليم داد. و اگر خداوند، بعضى از مردم را به وسيله بعضى ديگر دفع نمى‌كرد، زمين را فساد فرا مى‌گرفت، ولى خداوند نسبت به جهانيان، لطف و احسان دارد.
١١٦. جهاد حضرت سليمان با قوم سبا (اعلان جنگ و تسليم دشمن)
وَحُشِرَ لِسُلَيْمَانَ جُنُودُهُ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ وَالطَّيْرِ فَهُمْ يُوزَعُونَ. (نمل/ ١٧)
لشكريان سليمان، از جن و انس و پرندگان، نزد او جمع شدند، آنقدر زياد بودند كه بايد توقف مى‌كردند تا به هم ملحق شوند.
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَا أَرَى الْهُدْهُدَ أَمْ كَانَ مِنَ الْغَائِبِينَ لَأُعَذِّبَنَّهُ عَذَاباً شَدِيداً أَوْ لَأَذبَحَنَّهُ أَوْ لَيَأْتِيَنِّي بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ فَمَكَثَ غَيْرَ بَعِيدٍ فَقَالَ أَحَطتُ بِمَا لَمْ تُحِطْ بِهِ وَجِئْتُكَ مِن سَبَإِ بِنَبَإٍ يَقِينٍ.
(نمل/ ٢٠- ٢٢)