فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٠
و همگى با مشركان بجنگيد چنانكه آنان همگى با شما مىجنگند و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است.
رُدُّوا الْحَجَرَ مِنْ حَيْثُ جَاءَ فَإِنَّ الشَّرَّ لَا يَدْفَعُهُ إِلَّا الشَّرُّ. (نهجالبلاغه، حكمت ٣١٤)
پاسخ كلوخ انداز سنگ است چرا كه شر را تنها شر دفع مىكند.
وَ قَالَ (ع) لِابْنِهِ الْحَسَنِ (ع) لَا تَدْعُوَنَّ إِلَى مُبَارَزَةٍ وَ إِنْ دُعِيتَ إِلَيْهَا فَأَجِبْ فَإِنَّ الدَّاعِيَ إِلَيْهَا بَاغٍ وَ الْبَاغِيَ مَصْرُوعٌ. (نهجالبلاغه، حكمت ٢٣٣)
كسى را به مبارزه مطلب، اما اگر تو را به هماوردى خواندند، بپذير، چه پيكارجو ستمگر است و ستمگر ناكام.
٥٨. وجوب دفاع در هر شرايطى [بى شرط] عَنْ طَلْحَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ سَأَلْتُهُ عَنْ رَجُلٍ دَخَلَ أَرْضَ الْحَرْبِ بِأَمَانٍ فَغَزَا الْقَوْمَ الَّذِينَ دَخَلَ عَلَيْهِمْ قَوْمٌ آخَرونَ قَالَ عَلَى الْمُسْلِمِ أَنْ يَمْنَعَ نَفْسَهُ وَ يُقَاتِلَ عَنْ حُكْمِ اللَّهِ وَ حُكْمِ رَسُولِهِ وَ أَمَّا أَنْ يُقَاتِلَ الْكُفَّارَ عَلَى حُكْمِ الْجَوْرِ وَ سُنَّتِهِمْ فَلَا يَحِلُّ لَهُ ذَلِكَ. (وسائل الشيعه ١٥/ ٣١، ح ١٩٩٤٤؛ تهذيب الأحكام ٦/ ١٣٥)
«طلحه بن زيد» مىگويد از امام صادق (ع) درباره مردى كه با امان نامه داخل سرزمين «دار الحرب» شده سؤال كردم: وى در دار الحرب بوده كه به آن سرزمين حمله مىشود (البته نه مسلمانان) حال وى چه كند؟ امام (ع) فرمود: بر اين مسلمان است كه از جان خود محافظت و دفاع كند و اين كه به حكم خدا و رسول خدا (ص) بجنگد. اما اگر به دستور و روش حكومت جور، با كفار بجنگد، جايز نيست.
عَن مُحمّد بن عبداللّه قَالَ: سَألتُ ابَاالحَسن الرّضا (ع) عَن قَومٍ خَرَجُوا وَ قَتَلُوا اناساً مِن المُسلِمِين وَ هَدّمُوا المساجِدَ وَ انَّ المتولّى [المستوفى، المتوفى] هَارونَ بَعَثَ الَيهِم فَاخِذُوا وَ قُتِلُوا وَ سُبِىَ النّساءُ وَ الصِبيانُ هَل يَستقيمُ شِراءُ شَىءٍ مِنهنَّ وَ يُطاهُنّ امْ لَا؟ قَالَ: لَابَأسَ بِشراءِ مَتاعِهِنّ وَ سبيهِنّ.
(وسائل الشيعه، ١٥/ ١٣٠، ح ٢٠١٤٣، الكافى، ٥/ ٢١٠، تهذيب الاحكام، ٦/ ١٦١)
«محمدبن عبدالله» گويد: از امام رضا (ع) پرسيدم: از گروهى (از اقليت هاى مذهبى) كه شورش كردند و چند تن از مسلمانها را كشتند و چند مسجد را ويران كردند، سرپرست امور مملكت (سلطانى كه ظاهرا بازگيرنده حقوق و سرپرست امور مسلمين بود و مرد) هارون، ماموران را