و براى غير رسول خدا (ص) فرموده است: در ميدان جنگ هر كس جز براى تمديد نيرو و حمله دوباره يا پيوستن به گروه ديگر، به دشمن پشت كند به خشم خدا روى آورده است. (انفال/ ١٦)
على (ع) گروهى هر چند ناچيز نيز در اختيار نداشت، و چنانچه دسته اندكى هم به دورش گرد مى‌آمدند حتما به نبرد قيام مى‌كرد.
سُئِلَ ابُوعبدِالله (ع) مَا بَالَ اميرِالمُؤمنينَ (ع) لَم يُقاتِلهُم؟ فَقَالَ: لِلّذِى سَبَقَ فِى عِلْمِ اللّه انْ يَكُونَ، وَ مَا كَانَ لَهُ انْ يُقاتِلهُم وَ لَيسَ مَعَهُ الّا ثلاثةَ رَهطٍ مِنَ المُؤمِنينَ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٨٨، ٢٠٠٤٥)
«ابن ابى عمير» از يكى اصحاب ائمه (عليهم السلام) روايت كرده است كه وى از امام صادق (ع) پرسيد: سبب چه بود كه امير مؤمنان (ع) با (غاصبان خلافت) نجنگيد؟ فرمود: در علم خدا، چنين كه اين كار مى‌شود؛ با وجودى كه جز سه گروه كوچك كمتر از ده نفر از مؤمنان، ديگران حاضر نشدند با وى همراهى كنند برآن حضرت واجب نبود كه با آنها بجنگد.
عَن جَابِر بن عَبدالله وَ عَبدالله بن عباس قَالا: قَالَ رَسُولِ اللّه (صلى الله عليه وآله) فِى وَصيّتِهِ لَاميرالمومنينَ (عليه السلام): يا عَلىّ، انّ قُريشاً ستُظاهِرُ عَليْكَ وَ تَجْتَمِعُ كَلِمَتُهُمْ عَلَى ظُلمِكَ وَ قَهْرِكَ، فَانْ وَجَدْتَ اعواناً فَجَاهِدهُم، وَ انْ لَم تَجِدْ اعواناً فَكَفّ يَدَكَ وَ احْقِن دَمَكَ، فَانّ الشَّهادَة مِن وَراءِكَ. (لَعَنَ اللَّه قَاتَلَكَ). (مستدرك الوسائل ١١/ ٧٤، ح ١٢٤٦١)
«جابر بن عبدالله» و «عبدالله بن عباس» گفته‌اند كه: رسول خدا (ص) در وصيت خود به امير مؤمنان (ع) فرمود:
اى على! همانا قريش به زودى عليه تو پشت به پشت يكديگر خواهند داد و براى ستم و شكست دادن و چيره شدن بر تو، با هم يكصدا خواهند شد.
اگر ياورانى پيدا كردى، با آنان مبارزه كن وگرنه دست نگهدار و خونت را هدر مده؛ چون بدون ترديد شهادت از پشت سر تو است (خداوند قاتل تو را از رحمت خود، دور گرداند).
عَن سَماعَة، عَن ابيعبدِالله (ع) قَالَ: لَقِىَ عُبّادُ البَصرِىُّ عَلىّ بن الحسين (ع) فِى طَريقِ مَكة، فَقَالَ لَهُ يَا عَلىّ بنِ الحُسَين تَركتَ الجِهادَ وَ صُعُوبتَه، وَ اقبَلتَ عَلَى الحجّ وَ لينِه، انّ اللّه عزّوجلّ يَقُولُ: «انّ اللّهِ اشتَرى مِن المُؤمنينَ انفسَهم وَ اموالَهم بِانّ لَهم الجنّة يُقاتِلُونَ فِى سَبيلِ اللّه» (توبه/ ١١١) فَقالَ عَلىّ بنِ الحُسين (ع): اتِمِّ الآية فَقالَ «التّائبونَ العَابِدُونَ» الآية، فَقَالَ علىُّ بن الحسين (ع): اذَا رَأَينَا هَوُلاءِ الّذينَ هَذِهِ صِفَتُهمْ فَالجِهادُ مَعَهُم افضَلُ مِنَ الحجّ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٤٦، ح ١٩٩٥٦)