قَالَ لَا أُحِلُّ لِأَحَدٍ أَنْ يُجَاوِزَ هَذَا الْحَبْلَ قَالَ فَقَعَدْنَا مِنْ وَرَاءِ الْحَبْلِ وَ دَخَلَ عَلِيٌّ (ع) فَقَالَ أَيْنَ رُءُوسُ الْأَسْبَاعِ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ فَجَعَلُوا يَحْمِلُونَ هَذَا الْجُوَالِقَ إِلَى هَذَا الْجُوَالِقِ وَ هَذَا إِلَى هَذَا حَتَّى قَسَمُوهُ سَبْعَةَ أَجْزَاءٍ قَالَ فَوَجَدَ مَعَ الْمَتَاعِ رَغِيفاً فَكَسَرَهُ سَبْعَ كِسَرٍ ثُمَّ وَضَعَ عَلَى كُلِّ جُزْءٍ كِسْرَةً ثُمَّ قَالَ:
هَذَا جَنَايَ وَ خِيَارُهُ فِيهِ إِذْ كُلُّ جَانٍ يَدُهُ إِلَى فِيهِ‌ قَالَ: ثُمَّ أَقْرَعَ عَلَيْهَا فَجَعَلَ كُلُّ رَجُلٍ يَدْعُو قَوْمَهُ فَيَحْمِلُونَ الْجُوَالِقَ.
(وسائل الشيعه، ج ١٥، ص ١١٤، ح ٢٠١٠١)
«عاصم بن كليب جرمى» گويد پدرم گفت: من نزد على (ع) بودم مالى از جبل (سرزمين‌هاى ميان اصفهان تا زنجان و قزوين و همدان و دينور و رى و شهرهاى ميان آن‌ها) رسيد، على (ع) برخاست، ما نيز از جاى برخاستيم. مردم به دور آن حضرت حلقه زده بودند. على (ع) چند ريسمان گرفت و به دست خود، آن‌ها را به يكديگر گره زد، و به گرداگرد آن كالا كشيد و فرمود:
هيچ كس حق ندارد از اين حلقه ريسمان‌ها بگذرد و پاى به درون نهد.
ما پشت ريسمان نشستيم، و على (ع) خود به درون رفت و صدا زد رؤساى قبايل هفتگانه كجايند؟ آنان پيش آمدند، پس از اين جوال به آن جوال مى‌ريختند و از آن يك به اين يك، تا آن‌ها را به هفت قسمت كردند.
على (ع) در آن ميان گرده نان خشكيده‌اى يافت آن را نيز به هفت قسمت كرد و بر هر قسمت تكه‌اى از آن نهاد.
١٣٢. تصرف در غنايم‌ ١٠٢٢. عدم جواز تصرف در غنايم قبل از تقسيم و جواز استفاده آن در جنگ‌ وَ عَن اميرِالمؤمنين (عليه السلام)، انَّ رَسُولَ اللَّهِ (صلى اللَّه عليه وآله) نَهَى انْ تُركَبَ دَابَّةٌ مِنَ المُغنَمِ حَتّى تُهزَلَ، اوْ يُلْبَسَ مِنهَا ثَوبٌ حَتّى يُبْلى، مِنْ قَبْلِ انْ تُقْسَمَ، وَلَا بَأسَ بِالانتِفَاعِ بِالغَنَائِمِ فِى جِهادِ العَدُوَّ، اذَا احْتَاجَ الَيهَا المُسلِمُونَ قَبْلَ ان تُقسَمَ، ثُمَّ تُرَدُّ الَى مَكَانِهَا، مِثلُ السِّلاحِ وَالدّوَابِّ وَ غَيرُ ذَلِكَ، قَالَ: وَلَا بَأسَ بِالعَلَفِ وَ اكْلِ الطَّعَامِ مِن الغَنائِمِ قَبلَ انْ يُقسَمَ، وَقَدْ اصَابَ اصحَابُ رَسُولِ اللَّهِ (صلى اللَّه عليه وآله) طَعَاماً يَومَ خَيبَر، فَاكَلُوا مِنهُ قَبلَ انْ يُقسَمَ الغَنَائِمُ.
(مستدرك الوسائل، ١١/ ١٣٠، ح ١٢٦٢٦)