امام صادق (ع) از قول پدرانش، از على (ع) فرمود: هرگاه نوزادى در سرزمينى كه در آن‌جا جنگ به پا است متولد شود، از غنايم آنها برايش سهمى در نظر گرفته مى‌شود.
أَبِي الْبَخْتَرِيِّ عَنْ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ (ع) قَالَ إِذَا وُلِدَ الْمَوْلُودُ فِي أَرْضِ الْحَرْبِ أُسْهِمَ لَهُ.
(بحارالانوار، ج ٩٧، ص ٥٥، ح ٣؛ قرب الاسناد/ ٦٥)
ابوالبخترى از امام صادق (ع) و او از پدرش و او از على (ع) نقل كرد كه فرمود: در صورتى كه بچه‌اى در منطقه جنگى متولد شود از غنائم سهم مى‌برد.
١٠٢٠. سهم مسلمان در دار الحرب كه قبل از جمع‌آورى غنايم جنگى بميرد وَ عَنهُ (عليه السلام) انّهُ قَالَ: مَن مَاتَ فِى دَارِ الحَربِ مِن المُسلِمِينَ قَبلَ انْ يُحرَزَ الغَنِيمَةُ لَا سَهْمَ لَهُ فِيهَا، وَ مَن مَاتَ بَعدَ انْ احرِزَتْ فَسَهْمُهُ مِيراثٌ لِوَرثَتِه. (مستدرك الوسائل ١١/ ٩٧، ح ١٢٥١١)
اميرمؤمنان (ع) فرمود: چنانچه كسى از مسلمانان پيش از جمع‌آورى غنايم، در دار الحرب بميرد، در آن، سهمى ندارد، و هركه پس از احراز شدن غنيمت (در دار الحرب) بميرد، پس سهم مى‌برد، و جزو ميراثى است كه به بازماندگانش مى‌رسد.» توضيح: كل غنايم جنگى در اختيار حاكم اسلامى قرار مى‌گيرد. و چون تجهيزات جنگ امروز، توسط حكومت اسلامى تهيه مى‌شود، اختيار و نوع مصرف غنايم جنگ بر عهده حاكم اسلامى مى‌باشد.
١٠٢١. توزيع عادلانه غنايم جنگى‌ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ أَتَى عَلِيّاً (ع) مَالٌ مِنْ أَصْفَهَانَ فَقَسَمَهُ فَوَجَدَ فِيهِ رَغِيفاً فَكَسَرَهُ سَبْعَ كِسَرٍ ثُمَّ جَعَلَ عَلَى كُلِّ جُزْءٍ مِنْهُ كِسْرَةً ثُمَّ دَعَا أُمَرَاءَ الْأَسْبَاعِ فَأَقْرَعَ بَيْنَهُمْ أَيُّهُمْ يُعْطِيهِ أَوَّلًا وَ كَانَتِ الْكُوفَةُ يَوْمَئِذٍ أَسْبَاعاً. (وسائل الشعيه، ١٥/ ١١٤، ح ٢٠١٠٠)
«عاصم بن كليب»: مالى از اصفهان نزد امام على (ع) آوردند، و آن را تقسيم كرد، و در آن گرده نان خشكى يافت. آن را شكست و هفت تكه كرد، آن‌گاه هر تكه از آن را روى هر قسمتى نهاد، سپس سران قبايل هفتگانه را خواست و ميان آنان قرعه‌كشى كرد كه سهم كدام‌يك را نخست بدهد.
و شهر كوفه در آن روزگار، هفت بخش بود كه هر بخشى متعلق به طايفه‌اى بود.
عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ الْجَرْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَلِيٍّ (ع) فَجَاءَهُ مَالٌ مِنَ الْجَبَلِ فَقَامَ وَ قُمْنَا مَعَهُ وَ اجْتَمَعَ النَّاسُ إِلَيْهِ فَأَخَذَ حِبَالًا وَصَلَهَا بِيَدِهِ وَ عَقَدَ بَعْضَهَا إِلَى بَعْضٍ ثُمَّ أَدَارَهَا حَوْلَ الْمَتَاعِ ثُمَ‌