عَن ابِى عَبداللَّه (ع) انّ عَليّاً (ع) اجازَ امَانَ عَبدٍ مَملوكٍ لَاهلِ حِصنٍ مِن الحُصونِ، وَ قَالَ: هُوَ مِن المُؤمنينَ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ٦٧، ح ١٩٩٩٨)
از امام صادق (ع): به درستى كه على (ع) امان دادن بنده مملوك را براى ساكنان قلعه‌اى از قلعه‌هاى دشمن اجازه داد و فرمود: او (بنده مملوك) يكى از مؤمنان است (كه حق امان دادن دارد).
عَنِ النّبىّ صلى اللَّه عليه و آله انّهُ قَالَ: ... المُسلِمُون يَدٌ عَلَى مَن سِواهُم يُجِيرُ عَليهم ادناهُم، وَ يَرُدَّ عَليهِم اقصَاهُم. (بحارالانوار ٩٧/ ٣٢، ح ٧، امالى طوسى ١/ ٢٦٩)
پيامبر خدا (ص): ... قدرت مسلمانان براى سلطه بر غير مسلمانان است و پايين‌ترينِ افراد مسلمان به غير مسلمان امان و پناه مى‌دهد.
١٢٢. پس از پيروزى‌ ٩٦١. سپاسگزارى از خداوند إِذَا جَاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَالْفَتْحُ وَرَأَيْتَ النَّاسَ يَدْخُلُونَ فِي دِينِ اللَّهِ أَفْوَاجاً فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَاسْتَغْفِرْهُ إِنَّهُ كَانَ تَوَّاباً. (نصر/ ١- ٣)
چون يارىِ خدا و پيروزى فرا رَسَد، و ببينى كه مردم دسته دسته در دين خدا درآيند، پس به ستايش پروردگارت نيايشگر باش و از او آمرزش بخواه كه وى همواره توبه‌پذير است.
٩٦٢. پايدار ماندن در حقّ و گمراه نشدن‌ إِنْ أَظْهَرْتَنَا عَلَى عَدُوِّنَا فَجَنِّبْنَا الْبَغْيَ وَ سَدِّدْنَا لِلْحَقِّ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١٧١)
امام على (ع): اگر بر دشمنان پيروزمان ساختى، از هر تجاوزى دورمان بدار و در رعايت حق پايداريمان بخش.
٩٦٣. عفو دشمن پس از پيروزى‌ اذا قُدرتَ عَلى عَدوِّكَ، فَاجعَلِ العَفوَ عَنهُ شُكراً لِلْقُدرَةِ عَليهِ. (نهج‌البلاغه، حكمت ١١)
امام على (ع): اگر بر دشمن پيروز شدى، به شكرانه‌ى پيروزى بر او ببخشاى.
فَاذا كانَتِ الهَزيمَةُ بِاذنِ اللَّهِ فَلا تَقْتُلوا مُدبِراً وَ لا تُصيبوا مُعْوِراً وَ لا تُجهِزوا عَلى‌ جَريحٍ وَ لا تهيجوا النِّساءَ بِاذىً. (نهج‌البلاغه، نامه ١٤)
امام على (ع): آنگاه كه به اذن خداوند بر دشمن شكست وارد ساختيد، فراريان را نكشيد و بر تسليم شدگان تيغ نكشيد، و زخميان را از پاى در نياوريد و به زنان آزار نرسانيد.