امام صادق (ع): پيغمبر (ص) چون مردم طائف را محاصره كرد، اعلان نمود كه: هر برده‌اى كه پيش از آقايش از ميان كفار، خارج شود و در صف مسلمين قرار گيرد، آزاد شده و خويشتن را مالك گشته است؛ اما هر برده‌اى كه بعد از آمدن مولايش نزد ما آيد به بردگى گرفته خواهد شد.
٩٤٧. تلاش امام على (ع) جهت جذب خوارج‌ فَأَنَا نَذِيرٌ لَكُمْ أَنْ تُصْبِحُوا صَرْعَى بِأَثْنَاءِ هَذَا النَّهَرِ وَ بِأَهْضَامِ هَذَا الْغَائِطِ عَلَى غَيْرِ بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَا سُلْطَانٍ مُبِينٍ مَعَكُمْ قَدْ طَوَّحَتْ بِكُمُ الدَّارُ وَ احْتَبَلَكُمُ الْمِقْدَارُ وَ قَدْ كُنْتُ نَهَيْتُكُمْ عَنْ هَذِهِ الْحُكُومَةِ فَأَبَيْتُمْ عَلَيَّ إِبَاءَ الْمُنَابِذِينَ حَتَّى صَرَفْتُ رَأْيِي إِلَى هَوَاكُمْ وَ أَنْتُمْ مَعَاشِرُ أَخِفَّاءُ الْهَامِ سُفَهَاءُ الْأَحْلَامِ وَ لَمْ آتِ لَا أَبَا لَكُمْ بُجْراً وَ لَا أَرَدْتُ لَكُمْ ضُرّاً. (نهج‌البلاغه، خطبه ٣٦)
امام على (ع) به خوارج فر فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٥٨١ ١٢١. امان و پناهندگى ص : ٥٨٠ مود: شما را از آن مى‌ترسانم! مبادا صبح كنيد در حالى كه جنازه‌هاى شما در اطراف رود نهروان و زمين‌هاى پست و بلند آن افتاده باشد، بدون آن كه برهان و روشنى از پروردگار، و حجت و دليل قاطعى داشته باشيد. از خانه‌ها آواره گشته و به دام قضا گرفتار شده باشيد. من شما را از اين حكميت نهى كردم ولى با سر سختى مخالفت كرديد، تا به دلخواه شما كشانده شدم.
شما اى بى‌خردان، اى ناكسان و بى‌پدران، من كه اين فاجعه را به بار نياوردم و هرگز زيان شما را نخواستم! ٩٤٨. شيوه امام على (ع) در جذب نيروهاى مخالف‌ أَرَأَيْتَ لَوْ أَنَّ الَّذِينَ وَرَاءَكَ بَعَثُوكَ رَائِداً تَبْتَغِي لَهُمْ مَسَاقِطَ الْغَيْثِ فَرَجَعْتَ إِلَيْهِمْ وَ أَخْبَرْتَهُمْ عَنِ الْكَلَإِ وَ الْمَاءِ فَخَالَفُوا إِلَى الْمَعَاطِشِ وَ الَمجَادِبِ مَا كُنْتَ صَانِعاً قَالَ كُنْتُ تَارِكَهُمْ وَ مُخَالِفَهُمْ إِلَى الْكَلَإِ وَ الْمَاءِ فَقَالَ ع فَامْدُدْ إِذاً يَدَكَ فَقَالَ الرَّجُلُ فَوَاللَّهِ مَا اسْتَطَعْتُ أَنْ أَمْتَنِعَ عِنْدَ قِيَامِ الْحُجَّةِ عَلَيَّ فَبَايَعْتُهُ (ع) وَ الرَّجُلُ يُعْرَفُ بِكُلَيْبٍ الْجَرْمِيِّ. (نهج‌البلاغه، خطبه ١٧٠)
امام على (ع) جهت جذب يكى از اهالى بصره در جريان جنگ جمل فرمود: به راستى، در نظر تو، اگر كسانى كه پسِ پشت تَواند، روزى به جلودارى خويش به جست و جوى تالابها مى‌فرستادندت و تو در بازگشت، از نقاطى با خبرشان مى‌كردى كه آب و گياه يافته‌اى، و آنان به مخالفت با تو، راهى سرزمين‌هاى خشك و تشنگى‌زا مى‌شدند، تو چه مى‌كردى؟
- آن مرد گفت: رهاشان مى‌كردم و خود به سرزمينى روى مى‌آوردم كه داراى آب و گياه باشد.