- امام صادق (ع)- از قول پدرش، او نيز از قول نياى بزرگوار خويش- فرمود: پيغمبر (ص) چون مردم طائف را محاصره كرد، اعلان نمود كه: هر برده‌اى كه پيش از آقايش، از ميان كفار خارج شود و در صف مسلمين قرار گيرد، آزاد شده و خويشتن را مالك گشته است؛ اما هر برده‌اى كه بعد از آمدن مولايش نزد ما آيد به بردگى گرفته خواهد شد.
٨٧٨. محاصره مسلمانان در جنگ احزاب‌ إِذْ جَآءُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنكُمْ وَإِذْ زَاغَتِ الْأَبْصَارُ وَبَلَغَتِ الْقُلُوبُ الْحَنَاجِرَ وَتَظُنُّونَ بِاللَّهِ الظُّنُونَا هُنَالِكَ ابْتُلِيَ الْمُؤْمِنُونَ وَزُلْزِلُوا زِلْزَالًا شَدِيداً. (احزاب/ ١٠- ١١)
[به خاطر بياوريد] زمانى را كه آنها از طرف بالا و پايين [شهر] بر شما وارد شدند [و مدينه را محاصره كردند] و زمانى را كه چشمها [از شدت وحشت‌] خيره شده و جانها به لب رسيده بود، و گمانهاى گوناگون بدى به خدا مى‌برديد. آنجا [بود كه‌] مؤمنان در آزمايش قرار گرفتند و سخت تكان خوردند.
٨٧٩. بررسى راهها و مواضع، براى پيشگيرى از كمين دشمن‌ يا هِلالُ خَرَجَتُ اتَفَقَدُّ هَذِهِ التَّلاعَ مَخافَةَ أَن تَكُونَ كُناءً [مَكِمناً] لِهُجُومِ الخَيلِ عَلَى مُخيِّمنا يَومَ تَحمِلُون وَ يَحمِلُون. (فرهنگ جامع سخنان امام حسين (ع)/ ٤٥٦)
امام حسين (ع) شب عاشورا (نابهنگام) از خيمه‌ها بيرون آمده دور شد. هلال (نگران شده) شمشير برداشت و با شتاب رفت تا خود را به امام (ع) رساند. ديد او (در مراقبت از خيمه‌ها) اعماق دشت و بلنديها و جاهاى مشكوكى را كه مشرف بر خيمه‌هاست وارسى مى‌كند. امام (ع) به پشت سر خود متوجه شده (در تاريكى) او را ديد. پرسيد: كيستى؟ هلال هستى؟! عرض كرد: آرى، فداى تو! از اينكه در شب به سمت لشكرگاه اين ستمگر بيرون آمدى نگران شدم! فرمود: هلال! آمدم تا اين پستى و بلنديها را وارسى كنم، نكند فردا- كه آنان و ما حمله كرده درگير مى‌شويم- كمينگاهى براى هجوم آنان به خيام ما باشد! ٨٨٠. تمركز حمله از يك جبهه يا دو جبهه‌ عَن اميرِ المُؤمنينَ (ع) وَلتَكُن مُقاتَلَتُكُم مِن وَجهٍ وَاحدٍ وَ اثنَينِ. (مستدرك الوسائل، ١١/ ٤٠، ١٢٣٨١)
امام على (ع): ... بايد حمله از يك سو و دو جانب صورت گيرد.