گردانيده‌اند كه بر [حقّانيت‌] آن، [خدا] دليلى نازل نكرده است. و جايگاهشان آتش است، و جايگاه ستمگران چه بد است! ٨٧٥. محاصره و كمين گرفتن‌ فَإِذَا انسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِن تَابُوا وَأَقَامُوا الْصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ. (توبه/ ٥)
پس چون ماههاى حرام سپرى شد، مشركان را هر كجا يافتيد بكشيد و آنان را دستگير كنيد و به محاصره درآوريد و در هر كمينگاهى به كمين آنان بنشينيد؛ پس اگر توبه كردند و نماز برپا داشتند و زكات دادند، راه برايشان گشاده گردانيد؛ زيرا خدا آمرزنده مهربان است.
٨٧٦. محاصره دژهاى يهوديان (بنى‌نضير و بنى‌قريظه)
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ. (حشر/ ٢)
اوست كسى كه از ميان اهل كتاب، كسانى را كه كفر ورزيدند، در نخستين اخراج [از مدينه‌] بيرون كرد. گمان نمى‌كرديد كه بيرون روند و خودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود، و [لى‌] خدا از آنجايى كه تصور نمى‌كردند، بر آنان برآمد و در دلهايشان بيم افكند [به طورى كه‌] خود به دست خود و دست مؤمنان خانه‌هاى خود را خراب مى‌كردند! پس اى ديده‌وران عبرت گيريد! وَأَنزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُم مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الْرُّعْبَ فِرِيقاً تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقاً. (احزاب/ ٢٦)
و كسانى از اهل كتاب را كه با مشركان همپشتى كرده بودند، از دژهايشان به زير آورد و در دلهايشان هراس افكند؛ گروهى را مى‌كشتيد و گروهى را اسير مى‌كرديد.
٨٧٧. محاصره دژ طائف‌ عَن جَعفر، عن ابيه، عن آبائه (ع) انَّ النَّبىّ (ص) حَيثُ حَاصَرَ اهلَ الطّائِفِ قَالَ: ايُّمَا عَبْدٍ خَرَجَ الَينا قَبلَ مَولاهُ فَهُوَ حُرٌّ، وَ ايُّمَا عَبدٍ خَرَجَ الينا بَعدَ مَولاهُ فَهُوَ عَبدٌ. (وسائل الشيعه، ١٥/ ١١٧، ح ٢٠١٠٦؛ تهذيب الاحكام، ٦/ ١٥٢)