بَعْدِ مَواضِعِهِ يَقُولُونَ إِنْ أُوتِيتُمْ هذَا فَخُذُوهُ وَإِن لَمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوا وَمَن يُرِدِ اللّهُ فِتْنَتَهُ فَلَن تَمْلِكَ لَهُ مِنَ اللّهِ شَيْئاً أُولئِكَ الَّذِينَ لَمْ يُرِدِ اللّهُ أَن يُطَهِّرَ قُلُوبَهُمْ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ. (مائده/ ٤١)
اى پيامبر، كسانى كه در كفر شتاب مى‌ورزند، تو را غمگين نسازند؛ [چه‌] از آنان كه با زبان خود گفتند: ايمان آورديم و حال آنكه دل‌هايشان ايمان نياورده بود و [چه‌] از يهوديان: [آنان‌] كه [به سخنان تو] گوش مى‌سپارند [تا بهانه‌اى‌] براى تكذيب [تو بيابند] و براى گروهى ديگر كه [خود] نزد تو نيامده‌اند، خبرچينى [: جاسوسى‌] مى‌كنند، كلمات را از جاهاى خود دگرگون مى‌كنند [و] مى‌گويند: اگر اين [حكم‌] به شما داده شد، آن را بپذيريد و اگر آن به شما داده نشد، پس دورى كنيد. و هر كه را خدا بخواهد به فتنه درافكند، هرگز در برابر خدا براى او از دست تو چيزى برنمى‌آيد. اينان‌اند كه خدا نخ فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٥٢٠ ١٠٨. تاكتيك ص : ٥١٧ واسته دل‌هايشان را پاك گرداند. در دنيا براى آنان رسوايى، و در آخرت عذابى بزرگ خواهد بود.
٨٦١. جاسوسى منافقان‌ لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ مَا زَادُوكُمْ إِلَّا خَبَالًا وَلَأَوْضَعُوا خِلَالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَفِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَاللّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ. (توبه/ ٤٧)
اگر با شما بيرون آمده بودند جز فساد براى شما نمى‌افزودند و به سرعت خود را ميان شما مى‌انداختند و در حق شما فتنه‌جويى مى‌كردند و در ميان شما جاسوسانى دارند [كه‌] به نفع آنان [اقدام مى‌كنند] و خدا به [حال‌] ستمكاران داناست.
يَحْسَبُونَ الْأَحْزَابَ لَمْ يَذْهَبُوا وَإِن يَأْتِ الْأَحْزَابُ يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنبَائِكُمْ وَلَوْ كَانُوا فِيكُم مَا قَاتَلُوا إِلَّا قَلِيلًا. (احزاب/ ٢٠)
اينان (منافقان) [چنين‌] مى‌پندارند كه دسته‌هاى دشمن نرفته‌اند، و اگر دسته‌هاى دشمن بازآيند آرزو مى‌كنند: كاش ميان اعراب باديه‌نشين بودند و از اخبار [مربوط به‌] شما جويا مى‌شدند، و اگر در ميان شما بودند، جز اندكى جنگ نمى‌كردند.
٨٦٢. اعزام عناصر نفوذى و جاسوس در صلح حديبيه‌ دعائم الاسلام: عن امير المومنين (عليه السلام)، انه رَاى بِعثَة العُيونَ وَالطلَائِع بِين يَدى الجُيوش، و قَال: (انَّ رَسُول اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله)، بَعَثَ عامَ الحُديبيةِ بَين يَديهِ عَيناً لَه مِن خُزاعَه). (مستدرك الوسائل، ١١/ ١٢٧، ح ١٢٦١٦)