كه خبرى از پيروزى يا شكست در جنگ به آنها برسد، (بدون تحقيق) آن را شايع و افشا مى‌كنند. در حالى كه اگر آن (خبر) را به پيامبر (ص) و پيشوايان (و فرماندهان كه قدرت تشخيص كافى دارند) ارجاع دهند، از ريشه‌هاى مسائل آگاه خواهند شد. (نساء/ ٨٣)
وَ كُلُّ حديثٍ جاوَزَ اثنَينِ فَشا. (بحارالانوار، ٧٥/ ٦٨)
امام باقر (ع) فرمود: هر سخنى كه بيش از دو نفر بر آن آگاه شوند، فاش خواهد شد.
٨٥٥. پيامد افشاى اسرار يُحْشَر العَبدُ يومَ القِيامَةِ وَ ما نَدِىَ دَماً فَيَدفَع الَيهِ شِبْهُ الْمِحْجَمَة اوْ فَوْقَ ذلِكَ فَيُقالُ لَهُ: هذا سَهْمُكَ مِنْ دَمِ فُلانٍ. فَيَقُولُ يا رَبِّ انَّكَ لَتَعْلَم انَّكَ قَبَضَتْنى‌ وَ ما سَفَكتُ دماً؟! فَيَقُولُ: بَلى سَمِعْتَ مِنْ فُلانٍ روايَة كذا و كَذا، فَرَوَيْتَها عَلَيْهِ فَنُقِلَتْ حَتّى‌ صارَتْ الى‌ فُلانِ الجَبَّارِ فَقَتَله عَلَيْها، وَ هذا سَهْمُكَ مِنْ دَمِهِ. (بحارالانوار، ٧٥/ ٨٥)
امام باقر (ع) فرمود: در روز قيامت، بنده‌اى برانگيخته مى‌شود و با آنكه دست به خون كسى نيالوده است، به اندازه يك حجامت يا بيشتر خون به او دهند و گويند: اين است سهم تو از (ريختن) خون فلان كس! مى‌گويد: پروردگارا! مى‌دانى تا وقتى كه جانم را گرفتى هيچ خونى بر زمين نريختم؟! پاسخ مى‌شنود: آرى، ولى از كسى سخنى شنيدى و عليه او گفتى.
و آن را در محافل گوناگون، اينجا و آنجا، نقل كردند تا به گوش فلان (پادشاه) جبار و ستمگر رسيد. در نتيجه او را به قتل رسانيد. اينك اين سهم توست در ريختن خون آن مقتول! ٨٥٦. نهى از همراز گرفتن دشمنان اسلام و افشاى اسرار نظامى‌ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا بِطَانَةً مِن دُونِكُمْ لَا يَأْلُونَكُمْ خَبَالًا وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاءُ مِن أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِيْ صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ. (آل‌عمران/ ١١٨)
اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از غير خودتان، [دوست و] همراز مگيريد. [آنان‌] از هيچ نابكارى در حق شما كوتاهى نمى‌ورزند. آرزو دارند كه در رنج بيفتيد. دشمنى از لحن و سخنشان آشكار است؛ و آنچه سينه‌هايشان نهان مى‌دارد، بزرگ‌تر است. در حقيقت، ما نشانه‌ها [ى دشمنى آنان‌] را براى شما بيان كرديم، اگر تعقل كنيد.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوْا بِمَا جَاءَكُم‌