جزيه را بپذيرند، به اسارت بردن آن‌ها و اموالشان بر ما حرام و تزويج با زنانشان بر ما حلال است. و آن دسته از اهل ذمه كه در «دار الحرب» هستند، اسير گرفتن‌شان بر ما جايز و ازدواج با زنانشان بر ما حرام است؛ و از آن‌ها قبول نمى‌شود جز پذيرش اسلام يا پرداخت جزيه و يا مرگ.
شمشير سوم، شمشيرى است براى جنگ با مشركان عجم.
در اين هنگام اسيران را محكم ببنديد، سپس يا بر آنان منت گذاريد (و آزادشان كنيد) يا در برابر آزادى از آنان فديه بگيريد؛ تا زمانى كه جنگ، بار سنگين خود را بر زمين نهد. (توبه/ ٢٩) (آن‌گاه امام (ع) در ادامه فرمود) «فاما منا بعد» يعنى بعد از اسارت آن‌ها «و اما فداء»؛ يعنى سربها بين كفار و مسلمانان. پس از آن‌ها جز مرگ يا پذيرش اسلام قبول نمى‌شود و ازدواج با زنانشان بر ما حلال نيست تا هنگامى كه در «دار الحرب» هستند ...
- وَ عَن اميرالمؤمنين (عليه السلام) انَّهُ قال: يُقاتَلُ اهلَ البَغىِ ... وَ يَؤسَرُونَ كَمَا يُؤسَرُ المشرِكُون اذَا قُدِرَ عَلَيهِم. (مستدرك الوسائل ١١/ ٦٥ ح ١٢٤٣٧)
از امير مؤمنان (ع) روايت شده كه فرمود: «با شورشگران داخلى، جنگيده مى‌شود و (هرگاه مقدور شد) به اسارت درآورده مى‌شوند؛ چنانكه مشركان، اسير گرفته مى‌شوند.» ٧٧٢. دستور پيامبر (ص) به گرفتن اسير نيروهايى كه به اجبار به جنگ بدر آمده بودند - وَ عَنهُ (عليه السلام) انّهُ قَال: قال رَسُولُ اللَّه (صلى اللَّه عليه و آله) يَوْمَ بَدْر: مَن اسْتَطَعْتُم انْ تَأسِرُوهُ مِن بَنِى عَبدُالمُطَّلِبِ فَلا تَقتُلُوهُ، فَانّهم انّما اخرِجُوا كَرْهَاً. (مستدرك الوسائل ١١/ ٥٠ ح ١٢٤٠٥)
- (دعائم ...) و از على (ع) روايت كرده كه: «روز جنگ بدر، پيغمبر خدا (ص) فرمود: از فرزندان عبدالمطلب هركدام را اسير گرفتيد نكشيد، چون آنان از روى اجبار به جنگ آمده‌اند.» ٧٧٣. حرمت گرفتن اسير پيش از تسلط كامل بر دشمن‌ مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى‌ ح فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٤٧٤ ٩١. حقوق و احكام اسيران جنگى ص : ٤٦٧ َتَّى‌ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ. (انفال/ ٦٧)
هيچ پيامبرى حق ندارد اسيرانى [از دشمن‌] بگيرد تا كاملًا بر آنها پيروز گردد [؛ و جاى پاى خود را در زمين محكم كند] شما متاع ناپايدار دنيا را مى‌خواهيد؛ [و مايليد اسيران بيشترى بگيريد و در برابر گرفتن فديه آزاد كنيد] ولى خداوند سراى ديگر را [براى شما] مى‌خواهد؛ و خداوند قادر و حكيم است.