٧٤٧. شهيدان، برخوردار از پاداشى بزرگ‌ وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً. (نساء/ ٧٤)
و هر كس در راه خدا بجنگد و كشته يا پيروز شود، به زودى پاداشى بزرگ به او خواهيم داد.
٧٤٨. آمرزش گناهان شهيد و ورود به بهشت‌ فَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَأُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأُوذُوا فِي سَبِيلِي وَقَاتَلُوا وَقُتِلُوا لَأُكَفِّرَنَّ عَنْهُم سَيِّآتِهِمْ وَلَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ثَوَاباً مِنْ عِندِ اللّهِ وَاللّهُ عِندَهُ حُسْنُ الثَّوَابِ.
(آل‌عمران/ ١٩٥)
پس، كسانى كه هجرت كرده و از خانه‌هاى خود رانده شده و در راه من آزار ديده و جنگيده و كشته شده‌اند، بدى‌هايشان را از آنان مى‌زدايم، و آنان را در باغ‌هايى كه از زير [درختان‌] آن نهرها روان است، درمى‌آورم؛ [اين‌] پاداشى است از جانب خدا و پاداش نيكو نزد خداست.
وَلَئِن قُتِلْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَوْ مُتُّمْ لَمَغْفِرَةٌ مِنَ اللّهِ وَرَحْمَةٌ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ. (آل‌عمران/ ١٥٧)
و اگر در راه خدا كشته شويد يا بميريد، قطعاً آمرزش خدا و رحمت او از [همه‌] آنچه [آنان‌] جمع مى‌كنند، بهتر است.
٧٤٩. بخشش گناهان شهيد جز حق الناس‌ عَن ابى جَع فرهنگ موضوعى جهاد در آيينه آيات و روايات ٤٥٨ ٨٩. شهيد و شهادت ص : ٤٤٦ فر عليه‌السلام قَالَ: كُلُّ ذَنْبٍ يُكَفَّرُهُ القَتْلُ فِى سَبِيلِ اللَّهِ الّا الدِّين فَانّه لَا كفَّارَةَ لَه الّا اداؤُه اوْ يَقضى صَاحِبُه اوْ يعفُوَ الّذِى لَه الحقُّ. (بحارالانوار ٩٧/ ١٠، ج ١٣؛ علل الشرائع/ ٥٢٨)
امام باقر (ع) فرمود: هر گناهى كه انسان مرتكب شده باشد، با كشته شدن در راه خدا (بخشوده شده) از بين مى‌رود، مگر دَينى كه بر گردن انسان است. بنابراين كفاره‌اى براى آن نيست مگر اينكه يا خودش آن را ادا كند يا اينكه صاحب دَين (شهيد) راهى براى پرداخت دين در نظر گرفته باشد يا اينكه طلب كار آن را ببخشد.
قَالَ ابُوعَبداللَّه (ع): مَن قُتِلَ فِى سَبِيلِ‌اللَّهِ لَم يُعَرِّفْهُ‌اللَّهُ شَيئَاً مِنْ سَيِّئاتِهِ. (وسائل‌الشيعه، ١٥/ ١٦، ح ١٩٩١٩)
«ابو بصير» از امام صادق (ع) نقل مى‌كند كه فرمود: كسى كه در راه خدا كشته شود خداوند (در قيامت) چيزى از گناهانش را به او نمى‌شناساند.
٧٥٠. شهادت، نتيجه معامله با خدا إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى‌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ‌